Oświadczenie, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha

Oświadczenie, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha

Kim jest Wysłannik Allaha?



Pełne imię naszego Proroka


Muḥammad ﷺ, syn‘Abdullāha, syna ‘Abdul-Muṭṭaliba z klanu Banu Hāszim należącego do plemienia Kurajszytów. Miał on bezspornie najszlachetniejsze pochodzenie ze wszystkich Arabów.


Wysłanik posłany do wszystkich ludzi


Allah ﷻ wysłał Muḥammada ﷺ jako posłańca do ludzi wszystkich ras i klas społecznych i zobowiązał wszystkich do bycia mu posłusznymi, zgodnie ze słowami Koranu: „Powiedz: ‘O ludzie! Jestem posłańcem Boga do was wszystkich’” (Al A‘rāf, 7:158).


Został mu objawiony Koran


Allah ﷻ objawił Muḥammadowi ﷺ Swą ostatnią i najwspanialszą Boską Księgę ‒ Koran, do którego z żadnej strony nie przenika fałsz (Fuṣṣilat, 41:42).


Był on pieczęcią Proroków i Wysłanników


Muḥammad ﷺ był ostatnim prorokiem wysłanym przez Wszechmogącego Allaha. Po nim nie będzie już żadnego innego proroka, o czym mówi następujący werset Koranu: „Muḥammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i Pieczęcią Proroków” (Al Aḥzāb, 33:40).




1- Jego narodziny

Prorok Muḥammad ﷺ urodził się w 570 r. n.e. Jego ojciec zmarł jeszcze przed jego narodzinami, a matka ‒ kiedy był jeszcze mały. Wówczas opiekę nad nim przejął jego dziadek od strony ojca, ‛AbdulMuṭṭalib, a po jego śmierci Muḥammadem zaopiekował się wuj ze strony ojca, Abu Ṭālib.


2- Jego życie i dorastanie

Muḥammad ﷺ czterdzieści lat poprzedzających o t r z y m a n i e objawienia przeżył wśród mekkańskiego plemienia Kurajszytów, w którym przyszedł na świat. W tym okresie (570- 610 r. n.e.) zasłynął wśród swojego ludu jako aṣ Ṣādiq al Amῑn (Prawdomówny, Godny zaufania) ze względu na swój wspaniały charakter. Początkowo pracował jako pasterz, a później został kupcem.

Przed nadejściem islamu mocno trzymał się czystych, monoteistycznych wierzeń Proroka Abrahama , ḥanῑfa. Czcił wyłącznie Allaha, nie dodając Mu żadnych partnerów i odrzucił bałwochwalstwo oraz praktyki pogańskie.


3- Jego misja

Kiedy Wysłannik Allaha ﷺ skończył czterdzieści lat, podczas pobytu w jaskini Ḥirā’ na szczycie Góry Nūr znajdującej się na obrzeżach Mekki, gdzie medytował i czcił Allaha, otrzymał Boskie objawienie. Zaczął być mu zsyłany Koran. Pierwsze wersety jakie zostały mu objawione, brzmiały: „Iqraʾ (czytaj, recytuj)! W imię twego Pana, którzy stworzył! Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej! Iqraʾ! Twój Pan jest najszlachetniejszy! Ten, który nauczył człowieka przez pióro; nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział” (Al ‘Alaq, 96:1-5). To rozpoczęło nową erę wiedzy, recytacji, światła i przewodnictwa. Odtąd Koran był objawiany przez kolejne dwadzieścia trzy lata.


4- Początek jego misji

Po trzech latach skrytego głoszenia przesłania islamu, przez następne dziesięć lat Wysłannik Allaha ﷺ głosił je jawnie. W tym okresie on i jego Towarzysze zaznawali niesprawiedliwości i cierpieli prześladowania z rąk kurajszyckich pogan. Nie zniechęcony, Prorok ﷺ kontynuował głoszenie nowej wiary przybywającym pielgrzymom z różnych plemion, zapraszając ich do jej przyjęcia. Pielgrzymi z Medyny przyjęli islam i wkrótce potem muzułmanie stopniowo, grupami, zaczęli emigrować do ich miasta.


5- Jego emigracja

W wieku lat pięćdziesięciu trzech, Wysłannik Allaha ﷺ wyemigrował do Medyny, wówczas zwanej Jatribem. Było to w roku 622 n.e. i nastąpiło po tym, jak kurajszyccy dostojnicy sprzeciwiający się jego misji uknuli spisek, by go zabić. W Medynie spędził kolejne dziesięć lat, zapraszając ludzi do islamu i nakazując muzułmanom modlitwę, jałmużnę (zakāt), a także przestrzeganie pozostałych obowiązków religijnych.


6- Jego starania, by szerzyć islam

Po emigracji do Medyny (622-623 r. n.e.), Wysłannik Allaha ﷺ dał podwaliny islamskiej cywilizacji i określił wszelkie aspekty dotyczące społeczności muzułmańskiej. Wytępił fanatyzm plemienny, szerzył wiedzę, oraz ustanowił zasady sprawiedliwości, uczciwości, braterstwa i współpracy. Niektóre plemiona pogańskie starały się wytępić islam, co doprowadziło do całej serii walk, jednak Allah ﷻ wspierał Swojego Wysłannika i sprawił, że islam zwyciężył. Wtedy ludzie z Mekki i z większości miast i plemion Półwyspu Arabskiego zaczęli ochoczo przyjmować tę wspaniałą religię, będąc przekonanymi co do jej prawdziwości.


7- Jego śmierć

W miesiącu ṣafar jedenastego roku hidżry (tj. w czerwcu 632 r. n.e.), po rozpowszechnieniu przesłania islamu, gdy Allah dopełnił Swą łaskę wobec muzułmanów, udoskonalając ich religię, Wysłannik ﷺ nagle zaczął gorączkować, co doprowadziło do jego śmierci, która nastąpiła w poniedziałek w miesiącu rabῑ‘ al ałłal jedenastego roku hidżry (8 czerwca 632 r. n.e.). Zmarł w wieku 63 lat. Został pochowany w miejscu, gdzie umarł – w mieszkaniu swej żony, ‘Ā’iszy , które obecnie mieści się w Meczecie Proroka w Medynie.




Znaczenie oświadczenia, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha


Oznacza to wiarę w to, co nam przekazał, wykonywanie tego, co nakazał, unikanie tego, czego zakazał i oddawanie Allahowi czci w sposób, jakiego Prorok ﷺ nas nauczył.


Wymogi oświadczenia, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha

  1. Wiara we wszystkie informacje jakie nam przekazał odnośnie różnych kwestii, dotyczące między innymi:

    • Spraw odnoszących się do świata niewidzialnego, takich jak Dzień Ostatni, wieczne szczęście w Raju i niekończące się kary w Piekle.

    • Wydarzeń, jakie będą miały miejsce w Dniu Sądu, znaków związanych z tym dniem i głównych wydarzeń poprzedzających koniec świata.

    • Historii o minionych narodach i o tym, co przydarzyło się różnym prorokom i ich ludom.

  2. Wykonywanie tego, co nakazał i unikanie tego, czego zabronił. Oto przykłady:


    • Przestrzeganie jego nakazów z całkowitym przekonaniem, że nie mówił on pod wpływem własnych pragnień. Wszystko co głosił opierało się na objawieniu, które zostało mu dane, o czym mówi Koran: „On nie mówi pod wpływem namiętności. To jest tylko objawienie, które mu zostało zesłane” (An Nisā’, 53:3-4).

    • Unikanie wszystkiego, czego zabronił, jak błędne praktyki czy złe zachowanie, z pełnym przekonaniem, że kryje się w tym mądrość Boża i jest to dla nas dobre, nawet jeśli nie zawsze potrafimy to dobro dostrzec.

    • Przekonanie ponad wszelką wątpliwość, że wykonywanie tego, co nakazał i unikanie tego, czego zabronił, przyniesie nam korzyści i zapewni szczęście w życiu tym i przyszłym, zgodnie z tym, co głosi Koran: „Słuchajcie Boga i Posłańca, abyście doznali miłosierdzia” (Āl ‘Imrān, 3:132).

    • Przekonanie, że ci, którzy nie są posłuszni Wysłannikowi Allaha ﷺ otrzymają srogą karę, jak głosi Koran: „Niech się mają na baczności ci, którzy sprzeciwiają się jego nakazowi, żeby nie dosięgła ich jakaś niedola lub kara bolesna” (An Nūr, 24:63).


    Muzułmanin musi wierzyć we wszystkie autentyczne wypowiedzi Wysłannika Allaha ﷺ.


  3. Czczenie Allaha ﷻ zgodnie z instrukcjami Proroka ﷺ. Z tego wynika, że:

    Należy podążać za jego przykładem: Muzułmanie w każdym z aspektów życia powinni podążać za tradycją (Sunną) Proroka ﷺ, na którą składają się jego słowa, czyny i ciche przyzwolenia. Tak naprawdę im bardziej człowiek podąża za jego przyładem, tym bardziej zbliża się do Allaha ﷻ i tym bardziej zostanie uhonorowany przez swego Pana. Allah mówi w Koranie: „Powiedz: ‘Jeśli kochacie Boga, to postępujcie za mną! Wtedy i Bóg będzie was miłował i przebaczy wam wasze grzechy. Bóg jest Przebaczający, Litościwy’ ” (Āl ‘Imrān, 3:31).

    Islam jest kompletny: Wysłannik Allaha ﷺ przekazał islam i jego prawa w całości; dlatego nikt nie może wprowadzać do niego żadnej praktyki, której Prorok ﷺ nie zatwierdził.

    Islam jest ponadczasowy: Zasady islamskie zawarte w Koranie i Sunnie Proroka są odpowiednie dla wszystkich ludzi, w każdym miejscu i w każdym czasie. Nikt nie wie co jest dla ludzi najlepsze lepiej niż Allah, który ich stworzył.

    Należy podążać za Sunną Proroka: Aby czyjeś dobre uczynki i pobożne działania zostały przez Allaha ﷻ przyjęte, muszą być wykonywane w sposób określony przez Proroka ﷺ, jak głosi Koran: „Przeto kto się spodziewa spotkać swego Pana, niech pełni pobożne dzieła i niech nie dodaje żadnego współtowarzysza, kiedy oddaje cześć swemu Panu” (Al Kahf, 18:110). Użyte tu wyrażenie „pobożne dzieła” oznacza dobre uczynki wykonywane zgodnie z Sunną Proroka.

    Nie wolno wprowadzać innowacji do religii: Ci, którzy wprowadzają do religii innowację, czyli akt czci sprzeczny z Sunną Proroka, jak sposób odprawiania modlitwy nie usankcjonowany przez Proroka ﷺ, rażąco wykraczają poza jego nakaz i innowacja ta zostanie im odrzucona, zgodnie z przekazem Koranu: „Niech się mają na baczności ci, którzy sprzenciwiają się jego rozkazowi, żeby nie dosięgła ich jakaś niedola, albo żeby ich nie dosięgła kara bolesna” (An Nūr, 24:63). Również Prorok ﷺ powiedział w nawiązaniu do tej kwestii: „Ten, kto wprowadza do tej naszej religii coś, co nie jest z niej, będzie miał to odrzucone” (Ṣaḥῑḥ Al Buchārῑ: 2550; Ṣaḥῑḥ Muslim: 1718).


    Poprzez zakaz wprowadzania innowacji do religii, islam chroni prawo Boskie przed zmianami, by nie zostało zniekształcone z powodu ludzkich kaprysów i pragnień. Jednakże poza sprawami religijnymi, islam zachęca ludzi do kreatywności i innowacyjnego myślenia oraz do odkrywania zagadek wszechświata we wszystkich aspektach życia, by służyło to ludzkości i pomagało jej się rozwijać obecnie i w przyszłości.