Niektórzy ludzie zostali przez Allaha zwolnieni z postu, co jest dla nich łaską i ułatwieniem. Należą do nich:
1Chorzy, których stan zdrowia mógłby się pogorszyć ze względu na post.Mogą oni post przerwać, jednak muszą opuszczone dni odrobić po ramaḍānie. |
2Ludzie, którzy nie mogą przestrzegać postu ze względu na podeszły wiek lub przewlekłą chorobę bez nadziei na wyzdrowienie. Mogą oni nie pościć, jednak w zamian muszą nakarmić jednego biednego za każdy opuszczony dzień postu, dając takiej osobie 1,5 kg podstawowych produktów powszechnych w danym kraju. |
3Podróżujący, którzy przemieszczają się z jednego miejsca w inne lub pozostają w jakimś miejscu krócej niż przez cztery dni podczas swej podróży. Mogą oni nie pościć, jednak muszą opuszczone dni odrobić po ramaḍānie. Koran głosi: „A ten, kto jest chory lub w podróży, [niech pości] przez jednakową liczbę innych dni. Bóg chce dać wam ulgę, a nie chce dla was utrudnienia” (Al Baqara, 2:185). |

4Kobiety mające krwawienie menstruacyjne lub połogowe. Nie mogą one wówczas pościć, ale muszą odrobić opuszczoną ilość dni po ramaḍānie. Nawet gdyby w tym czasie pościły, ich post byłby nieważny (zob. str. 98). |
5Kobiety w ciąży i karmiące. Mogą one przerwać post jeśli obawiają się, że mógłby on zaszkodzić im lub ich dziecku. Jednak muszą nadrobić opuszczone dni postu po ramaḍānie. |
Islamskie postanowienie odnośnie tych, którzy celowo przerywają post w ramaḍānie
Ten, kto przerwie post bez ważnego powodu, musi okazać skruchę, gdyż popełnił grzech, sprzeciwiając się rozkazowi Allaha I i będzie musiał nadrobić opuszczone dni postu. Wyjątkiem są ci, którzy odbywają stosunek seksualny za dnia w czasie ramaḍānu, gdyżmuszą nie tylko odrobić ten dzień, ale dodatkowo,w ramach pokuty, uwolnić niewolnika. Dzięki temu możemy zobaczyć jaką wagę islam przywiązuje do oswabadzania ludzi z niewoli. Jeśli grzesznik nie ma możliwości uwolnienia niewolnika, tak jak w dzisiejszych czasach, musi wówczas pościć przez dwa następujące po sobie miesiące; a jeśli i tego nie może zrobić, musi nakarmić sześćdziesiąt biednych osób.