Osoby zwolnione z postu

Osoby zwolnione z postu


Niektórzy ludzie zostali przez Allaha  zwolnieni z postu, co jest dla nich łaską i ułatwieniem. Należą do nich:


1

Chorzy, których stan zdrowia mógłby się pogorszyć ze względu na post.Mogą oni post przerwać, jednak muszą opuszczone dni odrobić po ramaḍānie.

2

Ludzie, którzy nie mogą przestrzegać postu ze względu na podeszły wiek lub przewlekłą chorobę bez nadziei na wyzdrowienie. Mogą oni nie pościć, jednak w zamian muszą nakarmić jednego biednego za każdy opuszczony dzień postu, dając takiej osobie 1,5 kg podstawowych produktów powszechnych w danym kraju.


3

Podróżujący, którzy przemieszczają się z jednego miejsca w inne lub pozostają w jakimś miejscu krócej niż przez cztery dni podczas swej podróży. Mogą oni nie pościć, jednak muszą opuszczone dni odrobić po ramaḍānie. Koran głosi: „A ten, kto jest chory lub w podróży, [niech pości] przez jednakową liczbę innych dni. Bóg chce dać wam ulgę, a nie chce dla was utrudnienia” (Al Baqara, 2:185).


4

Kobiety mające krwawienie menstruacyjne lub połogowe. Nie mogą one wówczas pościć, ale muszą odrobić opuszczoną ilość dni po ramaḍānie. Nawet gdyby w tym czasie pościły, ich post byłby nieważny (zob. str. 98).  


5

Kobiety w ciąży i karmiące. Mogą one przerwać post jeśli obawiają się, że mógłby on zaszkodzić im lub ich dziecku. Jednak muszą nadrobić opuszczone dni postu po ramaḍānie.


Islamskie postanowienie odnośnie tych, którzy celowo przerywają post w ramaḍānie

Ten, kto przerwie post bez ważnego powodu, musi okazać skruchę, gdyż popełnił grzech, sprzeciwiając się rozkazowi Allaha I i będzie musiał nadrobić opuszczone dni postu. Wyjątkiem są ci, którzy odbywają stosunek seksualny za dnia w czasie ramaḍānu, gdyżmuszą nie tylko odrobić ten dzień, ale dodatkowo,w ramach pokuty, uwolnić niewolnika. Dzięki temu możemy zobaczyć jaką wagę islam przywiązuje do oswabadzania ludzi z niewoli. Jeśli grzesznik nie ma możliwości uwolnienia niewolnika, tak jak w dzisiejszych czasach, musi wówczas pościć przez dwa następujące po sobie miesiące; a jeśli i tego nie może zrobić, musi nakarmić sześćdziesiąt biednych osób.