Ο Αλλάχ διατάζει τους πιστούς να τηρούν τη νηστεία για έναν αριθμό λόγων που σχετίζονται με αυτόν τον κόσμο και τη Μέλλουσα Ζωή. Αυτοί περιλαμβάνουν τους εξής:
1
Βοηθά στην επίτευξη Τάκουα (ευσέβειας, προσοχής ενάντια στο κακό φοβούμενος την τιμωρία του Αλλάχ).
Η νηστεία αποτελεί πράξη λατρείας μέσω της οποίας οι πιστοί αναζητούν εγγύτητα στον Κύριό τους εγκαταλείποντας τις επιθυμίες τους και θέτοντας τους εαυτούς τους κόντρα στους σωματικούς πειρασμούς πάντα και παντού, κρυφά και φανερά, γνωρίζοντας πως ο Αλλάχ τους παρακολουθεί. Όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ω! Σεις που πιστεύετε! Η νηστεία έχει επιβληθεί σε σας όπως είχε επιβληθεί στα προηγούμενα έθνη πριν από σας [σ’ εκείνους που ήταν πριν από σας (δηλ. Χριστιανούς και Εβραίους κλπ.)]. Μήπως και γίνετε ευσεβείς.» (Σούρατ Αλ-Μπάκαρα, 2:183)
2
Παρέχει άφθονη εκπαίδευση για την αποχή από τις αμαρτίες
Όταν ένας άνθρωπος που νηστεύει απέχει από την εμπλοκή σε επιτρεπτές πράξεις, όπως το να φάει, να πιεί ή να έχει σεξουαλική επαφή με τη συζύγο του, λόγω της Διαταγής του Αλλάχ, τότε θα είναι σίγουρα πιο ικανός να τιθασεύσει τους πόθους και τις επιθυμίες του, να αποφύγει εύκολα τις αμαρτίες, το ψεύδος και την απόκλιση από την αλήθεια. Ο Προφήτης (r) είπε, «Ένας άνθρωπος που δεν απέχει από ψευδείς λόγους και πράξεις (ενώ νηστεύει) πρέπει να γνωρίζει πως ο Αλλάχ δεν έχει καμία ανάγκη να αφήνει το φαγητό και το ποτό του.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 1804). Αυτό σημαίνει πως όσοι δεν απέχουν από το ψεύδος και την εξαπάτηση άλλων δεν αντιλαμβάνονται το σκοπό της νηστείας.
3
Μας βοηθά να θυμόμαστε τους ενδεείς και τους θλιμμένους και μας ενθαρρύνει να συμπάσχουμε με αυτούς.
Εφόσον το άτομο που νηστεύει βιώνει τους πόνους της στέρησης και της πείνας, οι οποίοι είναι μόνο προσωρινοί, αντιλαμβάνεται τις σκληρές συνέπειες των πόνων αυτών στους Μουσουλμάνους αδελφούς και αδελφές του οι οποίοι μπορεί να στερούνται τα βασικά της ζωής για αρκετό καιρό και να υποβάλλονται σε υπερβολική πείνα και δίψα. Αυτό τον παροτρύνει να νιώσει περισσότερη συμπόνια γι’ αυτούς και να τους βοηθήσει.

The fasting person has two moments of joy: one when he breaks his fast and the other one when he meets his Lord.