Οι Έξι Πυλώνες της Πίστης (Ιμά)

Οι Έξι Πυλώνες της Πίστης (Ιμά)

Πίστης στον Αλλάχ


Η Σημασία της Πίστης στον Αλλάχ

Αυτό σημαίνει σθεναρή πίστη πως ο Αλλάχ υπάρχει, επιβεβαιώνοντας αποφασιστικά την Κυριότητα, τη Θειότητα και τα Ονόματα και τις Ιδιότητές Του.

Θα συζητήσουμε τώρα εκτενώς αυτά τα τέσσερα θέματα παρακάτω:




 

Η Έμφυτη Προδιάθεση να Πιστεύουμε στον Αλλάχ (Φίτρα)


Η επιβεβαίωση της ύπαρξης του Αλλάχ είναι κάτι έμφυτο στους ανθρώπους και δεν απαιτείται τίποτα προκειμένου να επιβεβαιωθεί. Πράγματι, για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού παρά τα διαφορετικά θρησκευτικά τους δόγματα.

Γνωρίζουμε στην καρδιά της καρδιάς μας πως ο Αλλάχ υπάρχει επειδή πάντοτε αναζητούμε τη βοήθειά Του και την στήριξή Του σε περιόδους δυσκολίας ή όταν μας χτυπά κάποια συμφορά, εξαιτίας της έμφυτης τάσης να πιστεύουμε σ’ Αυτόν και να Τον λατρεύουμε (φίτρα), την οποία έχει ενσταλάξει μέσα μας, ακόμη κι αν ορισμένοι άνθρωποι προσπαθούν να την αφανίσουν ή να την αγνοήσουν.

Τα πολυάριθμα περιστατικά που έχουμε ακούσει ή δει για ανθρώπους των οποίων οι προσευχές εισακούστηκαν, οι ευχές τους πραγματοποιήθηκαν και οι δυσκολίες τους ανακουφίστηκαν, αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία πως ο Αλλάχ πράγματι υπάρχει.


Οι Αποδείξεις για την Ύπαρξη του Αλλάχ είναι Ξεκάθαρες και Αμέτρητες


  • Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους αναγνωρίζουν τους νόμους της αιτιότητας, δηλαδή πως όλα έχουν μία ορισμένη αιτία. Τα αμέτρητα πλάσματα που βλέπουμε γύρω μας πρέπει να έχουν έναν αιτιολογικό παράγοντα, ο οποίος αναμφισβήτητα προέρχεται από τον Αλλάχ, καθώς είναι αδύνατο για οτιδήποτε να δημιουργηθεί χωρίς δημιουργό, όπως ακριβώς είναι αδύνατον το ίδιο να δημιουργήσει τον εαυτό του, όπως αναφέρει το εδάφιο, «ή μήπως δημιουργήθηκαν από κανέναν (δηλ. χωρίς δημιουργό), ή μήπως είναι οι ίδιοι οι δημιουργοί;» (Σούρα Ατ-Τουρ, 52:35). Αυτό το εδάφιο υπονοεί απλά πως οι άνθρωποι δεν δημιουργήθηκαν χωρίς Δημιουργό, ούτε μπορεί να δημιούργησαν τους εαυτούς τους, το οποίο σημαίνει προφανώς πως ο Αλλάχ είναι Εκείνος που τους δημιούργησε.
  • Ο εξαιρετικά άψογος σχεδιασμός του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων των πιο ανεπαίσθητων στοιχείων του, του ουρανού, της γης, των αστερισμών και των δένδρων, μεταξύ πολλών άλλων σπουδαίων θαυμάτων και εντυπωσιακών έργων, αποδεικνύει αναμφίβολα πως έχει Έναν Δημιουργό, ο οποίος είναι ο Αλλάχ, όπως αναφέρει το εδάφιο του Κορανίου, «Αυτό είναι έργο του Αλλάχ, ο Οποίος έχει τελειοποιήσει όλα τα πράγματα.» (Σούρα Αν-Ναμλ, 27:88) Όλα τα αστέρια και οι πλανήτες, για παράδειγμα, περιστρέφονται σε ένα σταθερό συγκεκριμένο σύστημα, και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε πλανήτης ή αστέρι που μπορεί να βγει ή να παραβιάσει αυτό το σύστημα που τέθηκε από τον Αλλάχ. Όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Δεν επιτρέπεται στον ήλιο (κατά την πορεία του) να προλαβαίνει το Φεγγάρι, κι ούτε η Νύχτα να ξεπερνά την Ημέρα. Το καθένα κολυμπά με ακρίβεια στη δική του τροχιά.» (Σούρα Για Σιν, 36:40)

Ο ίδιος ο άνθρωπος αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αποδείξεις που μαρτυρούν την ύπαρξη του Αλλάχ. Χρειάζεται μόνο να αναλογιστούμε τις ευλογίες του λόγου, των αισθήσεων και των τέλεια σχεδιασμένων και με ορθές αναλογίες σωμάτων τα οποία ο Αλλάχ μας χάρισε, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και στη γη υπάρχουν Σημεία γι’ αυτούς που πιστεύουν με βεβαιότητα (ότι ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων) Επίσης και μέσα στους εαυτούς σας τους ίδιους, μα δε βλέπετε (αυτά τα Σημεία ώστε να λάβετε νουθεσία);» (Σούρα Αδ-Δάριγιάτ, 51:21)



 

Η Σημασία της Πίστης στην Κυριότητα του Αλλάχ


Αυτό σημαίνει να πιστεύουμε πως ο Αλλάχ είναι ο Κύριος, ο Δημιουργός, ο Συντηρητής και ο Πάροχος των πάντων• πως είναι Εκείνος που δίνει ζωή και προκαλεί θάνατο• πως είναι ο Μόνος που μπορεί να ωφελήσει ή να βλάψει• πως όλη η δύναμη των αποφάσεων έγκειται σ’ Αυτόν• πως στα Χέρια Του βρίσκεται όλο το καλό• πως έχει δύναμη υπέρ των πάντων, και πως δεν έχει κανέναν απολύτως εταίρο σ’ αυτό.


Η πίστη στην Κυριότητα του Αλλάχ, λοιπόν, απαιτεί από έναν Μουσουλμάνο να πιστεύει πως:


Ο Αλλάχ είναι ο Μόνος Δημιουργός των πάντων στο σύμπαν, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων.» (Σούρα Αζ-Ζούμαρ, 39:62) Η δημιουργικότητα του ανθρώπου περιλαμβάνει διαδικασίες όπως την μετατροπή ενός πράγματος από μια κατάσταση σε μια άλλη, τη συναρμολόγηση ή την ανέγερσή του• δεν περιλαμβάνει την έναρξη δημιουργίας, τη δημιουργία κάποιου πράγματος από το τίποτα ή την επαναφορά του στη ζωή μετά το θάνατο.


Εκείνος είναι ο Μόνος που παρέχει μέσα επιβίωσης στη δημιουργία Του και κανένας άλλος δεν το κάνει, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και δεν υπάρχει κανένα κινούμενο (ζωντανό) πλάσμα πάνω στη γη, εκτός ο Αλλάχ να έχει ορίσει (και παρέχει) γι’ αυτό τα μέσα επιβίωσής του.» (Σούρα Χουντ, 11:6)


Αυτός είναι ο Αφέντης και Ιδιοκτήτης των πάντων, «Στον Αλλάχ ανήκει όλη η κυριαρχία των ουρανών και της γης και όλων όσων βρίσκονται μέσα τους.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:120)


Είναι Αυτός που διευθύνει και ρυθμίζει όλα τα ζητήματα στο σύμπαν, «Διευθύνει όλα τα ζητήματα από τον ουρανό ως τη γη.» (Σούρα Ασ-Σάτζντα, 32:5) Η διαχείριση του ανθρώπου για τα εγκόσμια ζητήματά του είναι ιδιαίτερα περιορισμένη και στηρίζεται σε ό,τι υλικά έχει στη διάθεσή του. Εξάλλου, κάνοντας αυτό, μπορεί είτε να επιτύχει, είτε να βιώσει την αποτυχία. Ωστόσο, η διαχείριση των ζητημάτων του σύμπαντος από τον Αλλάχ είναι περιεκτική και δεσμευτικά επιτυχημένη, καθώς δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε σε διαφορετική περίπτωση να την ματαιώσει, «Στ’ αλήθεια, η Δημιουργία και η Εντολή ανήκουν σ’ Αυτόν. Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των Κόσμων!» (Σούρα Αλ-Α‘ράφ, 7:54)



“There is no creature on the earth which is not dependent upon Allah for its provision.” (Soorat Hood, 11:6)


Οι Άραβες Πολυθεϊστές την Εποχή του Προφήτη r Πίστευαν στην Κυριότητα του Αλλάχ.


Οι Άραβες πολυθεϊστές κατά την εποχή του Προφήτη r επιβεβαίωναν την Κυριότητα του Αλλάχ• πίστευαν πως Εκείνος είναι ο Δημιουργός, ο Κύριος και Διαχειριστής όλων των υποθέσεων, αλλά αυτή η επιβεβαίωση μόνο δεν ήταν αρκετή γι’ αυτούς ώστε να ασπαστούν το Ισλάμ. Όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Αν τους ρωτούσες, ‘Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;’, θα έλεγαν, ‘Ο Αλλάχ!’ Πες: Δόξα τον Αλλάχ!’ Αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνωρίζουν.»¨(Σούρα Λουκμάν, 31:25)

Πράγματι, η επιβεβαίωση πως ο Αλλάχ είναι ο Κύριος όλων των κόσμων, πως είναι ο Αφέντης και Συντηρητής συνεπάγεται πως όλες οι πράξεις λατρείας πρέπει να απευθύνονται μόνο σε Αυτόν, χωρίς να λαμβάνονται στη λατρεία εταίροι μαζί Του.

Θα ήταν γελοίο να επιβεβαιώνουμε πως ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων, ο Διαχειριστής όλων των υποθέσεων και Αυτός που δίνει ζωή και προκαλεί το θάνατο, και έπειτα να απευθύνουμε μια πράξη λατρείας σε κάποιον άλλον εκτός από Αυτόν. Πράγματι, το να γίνει αυτό αποτελεί τεράστιο λάθος και την χειρότερη από όλες τις αμαρτίες, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Όταν ο Λουκμάν είπε στο γιο του, συμβουλεύοντάς τον, ‘Γιε μου, μην αποδίδεις κανέναν εταίρο στη λατρεία Του Αλλάχ. Πράγματι η απόδοση εταίρων στην λατρεία Του αποτελεί τεράστιο σφάλμα και αδικία.’» (Σούρα Λουκμάν, 31:13).

Όταν ο Προφήτης r ερωτήθηκε για τη μεγαλύτερη αμαρτία ενώπιον του Αλλάχ, απάντησε, «Να θέσεις έναν αντίπαλο στον Αλλάχ στην λατρεία, παρόλο που Αυτός σε δημιούργησε.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 4207, Σαχίχ Μόσλεμ: 86)



Η Πίστη στην Κυριότητα του Αλλάχ Γαληνεύει την Καρδιά


Όταν κάποιος αναγνωρίζει πως καμία από τις δημιουργίες του Αλλάχ δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις αποφάσεις Του, καθώς Αυτός είναι ο Δημιουργός και Βασιλιάς όλης της ανθρωπότητας, ο Οποίος ορίζει ό,τι θεωρεί σοφό για εκείνη, ο Οποίος είναι ο Μόνος Δημιουργός, Συντηρητής και Διαχειριστής όλων των υποθέσεων, χωρίς την απόφαση του Οποίου τίποτα, ακόμη και μικρό σαν έναν άτομο, δεν μετακινείται, ούτε εγκαθίσταται, η καρδιά του προσκολλάται στον Παντοδύναμο Αλλάχ, ζητώντας κανέναν εκτός Αυτού, βασισμένη σ’ Αυτόν για όλα τα εγκόσμια ζητήματα και αντιμετωπίζοντας όλα τα σκαμπανεβάσματα της ζωής ήρεμα και με αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και σταθερότητα. Αμέσως μόλις έχουμε κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να επιτύχουμε έναν επίγειο στόχο και έχουμε προσευχηθεί στον Αλλάχ για βοήθεια, έχουμε κάνει ουσιαστικά το καθήκον μας. Με τον τρόπο αυτό, γινόμαστε ικανοποιημένοι, καθώς δεν επιθυμούμε ό,τι μπορεί να έχουν οι άλλοι, γνωρίζοντας πλήρως πως όλη η δύναμη των αποφάσεων βρίσκεται στον Αλλάχ, ο Οποίος δημιουργεί ό,τι επιθυμεί και επιλέγει για την ανθρωπότητα ό,τι είναι καλύτερο γι’ αυτήν.


Belief in Allah’s Lordship sets the heart at rest .


 

Τι Σημαίνει Αυτό;


Αυτό σημαίνει σταθερή πίστη πως ο Αλλάχ είναι ο Μόνος Αληθινός Θεός που αξίζει να λατρεύεται. Αυτό συνεπάγεται πως όλες οι φανερές και κρυφές πράξεις λατρείας, όπως η επίκληση, ο φόβος, η εμπιστοσύνη, η προσευχή, η υποχρεωτική ελεημοσύνη (ζακά), η νηστεία και η αναζήτηση βοήθειας, πρέπει να απευθύνονται σε Αυτόν μόνο, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και ο Θεός σας είναι Ένας Θεός. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτός, ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:163)

Αυτό το εδάφιο καθιστά ξεκάθαρο πως ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός, πράγμα που σημαίνει πως Αυτός μόνο αξίζει να λατρεύεται και πως κανένας άλλος δεν πρέπει να λατρεύεται μαζί με Αυτόν ή αντί Αυτού.


Declaring Allah’s oneness and directing all acts of worship to Him alone is the actual realisation of the meaning of the statement Laa ilaaha illallaah.

Σημασία της Πίστης πως ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που Αξίζει να Λατρεύεται


Η σημασία της πίστης πως ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που αξίζει να λατρεύεται είναι φανερή σε έναν αριθμό πτυχών:

1

Η λατρεία του Αλλάχ αποτελεί τον απόλυτο σκοπό της ύπαρξης των ανθρώπων και των τζιν, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και δεν έπλασα τα τζιν και την ανθρωπότητα, παρά μόνο για να Με λατρεύουν.» (Σούρα Αδ-Δάριγιατ, 51:56)

2

Η λατρεία του Αλλάχ αποτελεί, επίσης, το λόγο πίσω από την αποστολή αγγελιαφόρων από τον Αλλάχ και την αποκάλυψη Θείων Βιβλίων που επιβεβαιώνουν πως ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που αξίζει να λατρεύεται και απορρίπτουν τη λατρεία ψευδών θεοτήτων μαζί με ή εκτός του Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Πράγματι, έχουμε στείλει σε κάθε έθνος έναν Απόστολο, (με την εντολή): Να λατρεύετε τον Αλλάχ (και Μόνο) και να αποφεύγετε το Ατ-Ταγούτ (όλες τις ψεύτικες θεότητες).» (Σούρα Αν-Ναχλ, 16:36)

3

Η λατρεία του Αλλάχ αποτελεί το πρώτο καθήκον του ανθρώπου προς τον Δημιουργό του. Δίνοντας οδηγίες και εντολές στον Μου‘άδ μπιν Τζάμπαλ κατά την αποστολή του στην Υεμένη, ο Προφήτης r του είπε, «Πηγαίνεις σε έναν λαό από το λαό της Βίβλου. Το πρώτο πράγμα στο οποίο θα τους καλέσεις είναι η μαρτυρία πως δεν υπάρχει άλλος θεός που να αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο ο Αλλάχ.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 1389• Σαχίχ Μόσλεμ: 19) 

Δηλαδή, κάλεσέ τους στο να απευθύνουν όλες τις πράξεις λατρείας τους στον Αλλάχ και μόνο.

4

Η πίστη πως ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που αξίζει να λατρεύεται αποτελεί την πραγματοποίηση της σημασίας της δήλωσης Λα ιλάχα ίλ-λα Αλλάχ. Η αραβική λέξη ιλάχ (γενικά μεταφρασμένη ως «θεός») αναφέρεται σε οποιοδήποτε ον λατρεύεται. Συνεπώς, δεν υπάρχει θεός που να αξίζει πραγματικά να λατρεύεται παρά μόνο ο Αλλάχ, και συνεπώς καμία πράξη λατρείας δεν πρέπει να αφιερώνεται σε κανέναν άλλο, εκτός Αυτού.

5

Η πίστη ότι ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που αξίζει να λατρεύεται αποτελεί τη λογική συνέπεια της πίστης πως Αυτός είναι ο Δημιουργός, ο Αφέντης και ο Διαχειριστής όλων των υποθέσεων.



 

Αυτό περιλαμβάνει πίστη στα Ονόματα και τις Ιδιότητες τις οποίες ο Αλλάχ έχει επιβεβαιώσει για τον Ίδιο ή ο Αγγελιαφόρος Του r έχει επιβεβαιώσει γι’ Αυτόν με τρόπο που αρμόζει στη Μεγαλειότητά Του.

Ο Αλλάχ έχει τα πιο όμορφα Ονόματα και τις πιο τέλειες Ιδιότητες. Όλα τα Ονόματα και οι Ιδιότητές Του είναι μοναδικά, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο με Αυτόν, και Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Ακούει τα Πάντα), ο Αλ-Μπασείρ (Βλέπει τα Πάντα).» (Σούρα Ασ-Σούρα, 42:11). Συνεπώς, τίποτα από όσα δημιούργησε δεν έχει παρόμοια Ονόματα ή Ιδιότητες με οποιοδήποτε τρόπο.


Ορισμένα από τα Πιο Όμορφα Ονόματα του Αλλάχ.


“The Beneficent, the Merciful.” (Soorat Al-Faatihah, 1:3)

“He is the All-Hearing, the All-Seeing.” (Soorat Ash-Shooraa, 42:11)

«Και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).» (Σούρα Λουκμάν, 31:9)

«Ο Αλλάχ είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που δεν υπάρχει άλλος θεός που να αξίζει να λατρεύται παρά μόνο Αυτός – και είναι ο Αλ-Χάι (Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Αυθύπαρκτος, Υποστηρικτής όλων).» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:255)

«Όλη η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο των κόσμων.» (Σούρα Αλ-Φάτιχα, 1:2)




Οφέλη από την Πίστη στα Ονόματα και τις Ιδιότητες του Αλλάχ


1

Γνωρίζουμε καλύτερα τον Αλλάχ, καθώς η πίστη στα Ονόματα και τις Ιδιότητες του Αλλάχ αυξάνει τη γνώση κάποιου για τον Αλλάχ, πράγμα που με τη σειρά του αυξάνει την πίστη του σ’ Αυτόν. Όσοι γνωρίζουν και κατανοούν τα Ονόματα και τις Ιδιότητες του Αλλάχ θα έχουν τις καρδιές τους γεμάτες με δέος προς Αυτόν και αγάπη για Εκείνον και θα τείνουν να υποτάσσονται μόνο σε Αυτόν.

2

Δοξάζουμε τον Αλλάχ χρησιμοποιώντας τα πιο όμορφα Ονόματά Του, πράγμα που αποτελεί την καλύτερη μορφή μνημόνευσης του Αλλάχ (Δικρ), όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ω, εσείς που πιστεύετε, να μνημονεύετε πολύ τον Αλλάχ.» (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:41)

3

Ζητάμε και επικαλούμαστε τον Αλλάχ με τα Ονόματα και τις Ιδιότητές Του, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και στον Αλλάχ ανήκουν τα πιο όμορφα Ονόματα, έτσι, να Τον επικαλείσαι μ’ Αυτά.» (Σούρα Αλ-Α‘ράφ, 7:180). Ένα παράδειγμα αυτού είναι να λέμε, «Για Ταουάμπ, τουμπ ‘αλάγια! Για Ραχίμ, Ιρχάμνι!» «Ω, Πανελεήμονα, συγχώρεσέ με! Ω, Πολυεύσπλαχνε, δείξε έλεος σε μένα!»





> Η Σημασία της Λατρείας (‘Ιμπάντα)


Ο Αραβικός όρος «‘ιμπάντα» περιλαμβάνει όλες τις λέξεις και πράξεις τις οποίες ο Αλλάχ αγαπά και εγκρίνει και τις οποίες έχει επιβάλει ή συστήσει, είτε αυτές οι λέξεις και πράξεις είναι φανερές, όπως η προσευχή, η ζακά ή το προσκύνημα• είτε κρυφές, όπως η αγάπη προς τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του r, ο φόβος από τον Αλλάχ, η εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν και η αναζήτηση της βοήθειάς Του.



Η Λατρεία Περιλαμβάνει όλες τις Πτυχές της Ζωής



WΗ λατρεία (ιμπάντα) περικλείει όλες τις πράξεις του πιστού, αν εκείνος σκοπεύει να τις κάνει με την πρόθεση να έρθει κοντά στον Αλλάχ. Συνεπώς, η έννοια της λατρείας στο Ισλάμ δεν περιορίζεται στις γνωστές τελετές, όπως η προσευχή και η νηστεία• αντίθετα, περιλαμβάνει όλες τις ωφέλιμες πράξεις που γίνονται με καλή πρόθεση. Με τον τρόπο αυτό, όλες οι καλές πράξεις που κάνει ένας Μουσουλμάνος θεωρούνται πράξεις λατρείας για τις οποίες θα ανταμειφθεί στη Μέλλουσα Ζωή. Αν τρώει, πίνει ή κοιμάται, για παράδειγμα, με την πρόθεση να πάρει δύναμη ώστε να μπορεί να υπακούσει τον Αλλάχ, θα ανταμειφθεί για αυτήν του την πρόθεση. Ένας Μουσουλμάνος, συνεπώς, ζει όλη του τη ζωή για τον Αλλάχ. Το να τρώει για να πάρει δύναμη να υπακούσει τον Αλλάχ, ο γάμος του για να μείνει μακριά από παράνομες σεξουαλικές πράξεις, η αναζήτηση γνώσης, η απόκτηση πτυχίου πανεπιστημίου, η πραγματοποίηση ανακαλύψεων και η φροντίδα μιας γυναίκας για τον άνδρα, τα παιδιά και το σπίτι της, αποτελούν όλα πράξεις λατρείας εφόσον συνοδεύονται από καλή πρόθεση.

All the good acts that are done with good intentions are considered acts of worship for which man will be rewarded.



Ο Λόγος πίσω από τη Δημιουργία των Τζινν και της Ανθρωπότητας



Ο Αλλάχ λέει, «Και δεν Έπλασα τα τζιν και τους ανθρώπους, παρά μόνο για να Με λατρεύουν. Δεν Αναζητώ το βιοπορισμό απ’ αυτούς, ούτε Ζητώ να ταΐσουν Εμένα. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ο Αρ-Ραζάκ (Πάροχος), ο Κάτοχος της Εξουσίας, ο Αλ-Ματείν (Παντοδύναμος).» (Σούρα Αδ-Δάριγιατ, 51:56-58)

Ο Αλλάχ μας πληροφορεί σε αυτό το εδάφιο πως ο λόγος πίσω από τη δημιουργία των τζινν και της ανθρωπότητας είναι η λατρεία Αυτού. Στην πραγματικότητα, Εκείνος δεν χρειάζεται τη λατρεία τους• αντίθετα, εκείνοι χρειάζονται να Τον λατρεύουν εξαιτίας της απόλυτης εξάρτησής τους απ’ Αυτόν.

Αν ο άνθρωπος παραμελεί αυτό το σκοπό της ύπαρξής του (το να λατρεύει τον Αλλάχ) και ασχολείτε με τις εγκόσμιες απολαύσεις, γίνεται σαν οποιοδήποτε άλλο ον χωρίς κανένα απολύτως προνόμιο υπέρ των άλλων πλασμάτων. Τα ζώα, για παράδειγμα, τρώνε και διασκεδάζουν αλλά δεν θα λογοδοτήσουν την Ημέρα της Κρίσης όπως ο άνθρωπος. Ο Αλλάχ λέει: «Και εκείνοι οι άπιστοι απολαμβάνουν (αυτόν τον κόσμο) και τρώνε όπως τα βοοειδή• και (στη Μέλλουσα Ζωή) το Πυρ θα είναι η κατοικία τους.» (Σούρα Μωχάμμαντ 47:12). Ο σκοπός και οι πράξεις των απίστων μοιάζουν με των ζώων, αλλά σε αντίθεση με τα ζώα, εκείνοι θα τιμωρηθούν για την ανυπακοή τους επειδή, σε αντίθεση με τα ζώα, εκείνοι έχουν προικιστεί με το χάρισμα του λόγου.



Πυλώνες Λατρείας



Το είδος της λατρείας που έχει θεσμοθετήσει ο Αλλάχ, βασίζεται σε δύο σημαντικούς πυλώνες:

Ο Πρώτος Πυλώνας: Απόλυτη Ταπεινότητα και φόβος

Ο Δεύτερος Πυλώνας: Απόλυτη Αγάπη για τον Αλλάχ

Συνεπώς, η λατρεία (ιμπάντα) την οποία ο Αλλάχ έχει επιβάλει τους δούλους του να τηρούν, πρέπει να συνοδεύεται (1) από απόλυτη υποταγή και ταπεινότητα ενώπιον του Αλλάχ, μαζί με φόβο προς Αυτόν, και (2) απόλυτη αγάπη για Αυτόν, ζητώντας, καλώντας και ικετεύοντας κανέναν άλλο εκτός Αυτού.

Η αγάπη που δεν συνοδεύεται από φόβο και ταπεινότητα, όπως η αγάπη για το φαγητό και τον πλούτο, δεν μπορεί να θεωρηθεί λατρεία. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο φόβος που δεν συνοδεύεται από αγάπη, όπως ο φόβος για τα άγρια ζώα ή έναν τυραννικό κυβερνήτη, δεν μπορεί να θεωρηθεί λατρεία. Προκειμένου να πραγματοποιηθεί λατρεία κατά τη διάρκεια μιας πράξης, πρέπει να πραγματοποιηθεί και αγάπη και φόβος, και η λατρεία δεν απευθύνεται παρά μόνο στον Αλλάχ.

For worship, or ‛ibaadah, to be valid and accepted, it has to be directed sincerely to Allah alone and done in conformity with His Messenger’s Sunnah.



Προϋποθέσεις Λατρείας



  • Προκειμένου η λατρεία, ή η ιμπάντα, να είναι έγκυρη και αποδεκτή, πρέπει να πληρούνται δύο προϋποθέσεις:
    • 1

      Ειλικρίνεια: Πρέπει να απευθύνεται ειλικρινά στον Αλλάχ μόνο.

    • 2

      Ακολουθία της καθοδήγησης του Αγγελιαφόρου του Αλλάχ.r.

Επισημαίνοντας αυτό το σημείο, το Κοράνιο αναφέρει, «Στ, αλήθεια, όποιος υποτάσσεται στον Αλλάχ και είναι Μούχσιν (λατρεύει τον Αλλάχ με ευλάβεια σαν να έβλεπε τον Αλλάχ μπροστά του κατά τη διάρκεια της λατρείας του), τότε η αμοιβή του είναι με τον Κύριό του, και για τέτοιους ανθρώπους δεν υπάρχει φόβος (δηλ. δε θα πάθουν τίποτα κακό), ούτε θα λυπηθούν (δηλ. για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:112)
Η φράση, «όποιος υποτάσσεται στον Αλλάχ» σημαίνει πως πραγματοποιεί την ουσία του Μονοθεϊσμού λατρεύοντας ειλικρινά τον Αλλάχ μόνο.
Η λέξη «Μούχσιν» σημαίνει πως λατρεύει τον Αλλάχ με ευλάβεια σαν να έβλεπε τον Αλλάχ μπροστά του κατά τη διάρκεια της λατρείας του, ακολουθώντας το νόμο του Αλλάχ και την καθοδήγηση (Σούννα) του Αγγελιαφόρου του Αλλάχ r.



Αξίζει να σημειώσουμε εδώ, ωστόσο, πως η ακολουθία της καθοδήγησης του Προφήτη σχετίζεται μόνο με αγνές πράξεις λατρείας, όπως η προσευχή, η νηστεία και η μνημόνευση του Αλλάχ• δεν σχετίζεται με εκείνες τις πράξεις που υπάγονται στη γενικότερη σημασία της λατρείας (ιμπάντα), δηλαδή αυτές τις πράξεις και πρακτικές που κάνει κανείς με καλή πρόθεση προκειμένου να λάβει αμοιβή από τον Αλλάχ, όπως η εκγύμναση με στόχο την ενδυνάμωση για τη λατρεία του Αλλάχ και η ενασχόληση με το εμπόριο προκειμένου να υποστηρίξει κανείς την οικογένειά του. Η εμπλοκή σε τέτοιες πράξεις δεν απαιτεί την ακολουθία της καθοδήγησης του Προφήτη r αλλά απαιτεί το να μην παραβιάσουν τις διδασκαλίες του r ούτε να διαπράξουν κάποια απαγορευμένη πράξη.

> Η Απόδοση Εταίρων στον Αλλάχ στη Λατρεία (Σιρκ)


  • Το Σιρκ αντιτίθεται στην πίστη πως μόνο ο Αλλάχ αξίζει να λατρεύεται. Ενώ η πίστη πως μόνο ο Αλλάχ αξίζει να λατρεύεται και πως όλες οι πράξεις λατρείας πρέπει να απευθύνονται σ’ Αυτόν αποτελούν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο καθήκον ενός Μουσουλμάνου απέναντι στον Κύριό Του, το Σιρκ θεωρείται πως είναι η μεγαλύτερη αμαρτία ενώπιον του Αλλάχ και η μοναδική αμαρτία την οποία δεν συγχωρεί ποτέ χωρίς ειλικρινή μετάνοια. Το Κοράνιο λέει: «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ δεν συγχωρεί το να αποδίδονται σε Αυτόν εταίροι (στη λατρεία)• αλλά συγχωρεί (οτιδήποτε άλλο) εκτός απ’ αυτό σε όποιον επιθυμεί» (Σούρα Αν-Νισά, 4:48). Όταν ο Προφήτης r ερωτήθηκε για την μεγαλύτερη αμαρτία ενώπιον του Αλλάχ, απάντησε, «Να θέσεις έναν αντίπαλο στον Αλλάχ στην λατρεία, παρόλο που Μόνος Αυτός σε δημιούργησε.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 4207, Σαχίχ Μόσλεμ: 86) 
  • Πράγματι, το Σιρκ καθιστά άκυρες τις πράξεις λατρείας και ανούσιες, καθώς αναφέρει το Κοράνιο, «Μα αν απέδιδαν άλλους (εταίρους) με τον Αλλάχ, τότε μάταια θα ήταν τα (καλά) έργα τους.» (Σούρα Αλ-Αν‘άμ, 6:88) Όσοι διαπράττουν την ασυγχώρητη αμαρτία του σιρκ, θα είναι καταραμένοι στο Πυρ της Κολάσεως για όλη την αιωνιότητα, καθώς αναφέρει το Κοράνιο, «Όποιος προσεταιρίζει άλλους θεούς με τον Αλλάχ, ο Αλλάχ θα του απαγορεύσει τον Παράδεισο και το Πυρ θα είναι η κατοικία του.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:72)



Το Σιρκ είναι δύο Ειδών: Μεγάλο Σιρκ και Μικρό Σιρκ


  1. Το Μεγάλο Σιρκ: Αυτό περιλαμβάνει την απεύθυνση οποιασδήποτε πράξης λατρείας σε άλλον εκτός του Αλλάχ. Συνεπώς, η απεύθυνση λόγων ή πράξεων που αγαπά ο Αλλάχ σε Αυτόν μόνο, αποτελεί την ουσία του Μονοθεϊσμού και της Αληθινής πίστης, ενώ η απεύθυνσή τους σε άλλους εκτός του Αλλάχ αποτελεί πράξη απιστίας και σιρκ.

    Παραδείγματα αυτού του τύπου σιρκ περιλαμβάνουν το να ζητά κανείς από κάποιον άλλον εκτός του Αλλάχ να θεραπεύσει την ασθένεια του ή να αυξήσει την περιουσία του, να βασίζεται σε κάποιον άλλον εκτός του Αλλάχ και να πέφτει σε πρηνή στάση για κάποιον άλλον εκτός του Αλλάχ.

    Ο Αλλάχ λέει, «Ο Κύριός σας λέει, ‘Επικαλεστείτε Εμένα και θα ανταποκριθώ στις επικλήσεις σας.’» (Σούρα Γάφιρ, 40:60)

    Ο Αλλάχ λέει, «Και εναποθέστε την εμπιστοσύνη σας στον Αλλάχ αν πράγματι είστε πιστοί.» (Αλ-Μά’ιντα, 5:23)

    «Πέσετε, λοιπόν, σε πρηνή στάση ενώπιον του Αλλάχ και λατρέψτε Τον.» (Σούρα Αν-Νατζμ, 53:62)

    Συνεπώς, όποιος απευθύνει οποιαδήποτε πράξη λατρείας σε άλλον εκτός του Αλλάχ είναι, αυστηρά μιλώντας, άπιστος.

  2. Το Μικρό Σιρκ: Αυτό περιλαμβάνει τα λόγια ή τις πράξεις εκείνες που οδηγούν κάποιον στο να πέσει στο Μεγάλο σιρκ.

    Παραδείγματα αυτού του είδους σιρκ περιλαμβάνουν το να επεκτείνει κανείς την προσευχή του σε διάρκεια ή να απαγγέλει το Κοράνιο λίγο πιο δυνατά για λόγους επίδειξης. Ο Προφήτης r είπε, «Το πράγμα που φοβάμαι περισσότερο για σας είναι το μικρό σιρκ.». Οι Σύντροφοί του ρώτησαν, ‘Τι είναι μικρό Σιρκ, Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ;’. Εκείνος απάντησε, ‘Η επίδειξη’». (Μουσνάντ Άχμαντ: 23630)

    Ωστόσο, αν ένας άνθρωπος τελεί πράξεις λατρείας αποκλειστικά για επίδειξη, δηλαδή αν δεν υπήρχαν γύρω του άνθρωποι που τον βλέπουν, τότε δεν θα πρόσφερε ποτέ προσευχή, ούτε θα τηρούσε νηστεία, τότε είναι σαφώς υποκριτής. Το να κάνει αυτό αποτελεί αδιαμφισβήτητα μεγάλο σιρκ που οδηγεί κάποιον έξω από το Ισλάμ.



Το να Ζητήσει Κανείς από άλλους Ανθρώπους Ισοδυναμεί με Διάπραξη Σιρκ;



Το Ισλάμ ήρθε για να απελευθερώσει τον ανθρώπινο νου από τα σκοτάδια των προκαταλήψεων και την υποταγή σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον Έναν Αληθινό Θεό –τον Αλλάχ.

Συνεπώς, δεν επιτρέπεται να ζητάμε τίποτε από τους νεκρούς ή τα άψυχα όντα ή να υποτασσόμαστε ταπεινά σ’ αυτούς• το να κάνουμε αυτό αποτελεί καθαρή δεισιδαιμονία και κραυγαλέα πράξη σιρκ.

Επιτρέπεται, ωστόσο, να ζητάμε από τους ζωντανούς ό,τι είναι δυνατό να κάνουν, όπως να μας σώσουν από πνιγμό, ή να τους ζητάμε να προσευχηθούν στον Αλλάχ για μας.


  • Επιτρέπεται να ζητήσουμε κάτι από κάποιον νεκρό ή κάποιο άψυχο ον;
    • Ναι

      Αυτό αποτελεί κραυγαλέα πράξη σιρκ η οποία αντιβαίνει στο Ισλάμ και την πίστη (ιμάν), καθώς τα νεκρά και άψυχα όντα δεν είναι σε θέση να ακούσουν την προσευχή, κι ακόμη κι αν μπορούσαν να την ακούσουν, δεν θα ήταν σε θέση να απαντήσουν σε αυτήν. Στην πραγματικότητα, η επίκληση αποτελεί πράξη λατρείας, και έτσι η απεύθυνσή της σε άλλον εκτός του Αλλάχ αποτελεί πράξη σιρκ. Οι Άραβες πολυθεϊστές πριν τον ερχομό του Ισλάμ, συνήθιζαν να επικαλούνται τους νεκρούς και τα άψυχα όντα.

    • Όχι

      Μπορούμε μόνο να ζητάμε από τους ζωντανούς που μπορούν να ακούσουν το αίτημά μας. Είναι, λοιπόν, σε θέση να ικανοποιήσουν το αίτημά σου σε σχέση με θέματα που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν;

      • Ναι

        Αυτό επιτρέπεται και αποτελεί μία από τις μορφές ανθρωπίνων σχέσεων και μία από τις καθημερινές ενέργειες των ανθρώπων μεταξύ τους.

      • Όχι

        Το να ζητάμε από τους ζωντανούς κάτι που δεν είναι δυνατόν να κάνουν αποτελεί μεγάλο σιρκ που αντιτίθεται στο Ισλάμ, καθώς ισοδυναμεί με επίκληση άλλων εκτός του Αλλάχ. Ένας στείρος άνθρωπος που ζητά από κάποιον να του χαρίσει ενάρετα παιδιά, για παράδειγμα, αποτελεί παράδειγμα αυτού.

 Asking  the  living  for  whatever  they  can  possibly do  for  us is  one  of  the  forms  of  human relationships  and  one  of  the permissible daily dealings.


Το Υψηλότερο Επίπεδο Ιμάν (Πίστης)


Το Υψηλότερο Επίπεδο Ιμάν (Πίστης)


Η πίστη, ή ιμάν, αποτελείται από διάφορα επίπεδα. Όσο περισσότερο παραμελεί ένας Μουσουλμάνος το καθήκον του απέναντι στον Αλλάχ και τον παρακούει, τόσο περισσότερο μειώνεται η πίστη του. Αντιστρόφως, όσο περισσότερο υπακούει στον Αλλάχ, Τον λατρεύει και Τον φοβάται, τόσο περισσότερο αυξάνεται η πίστη του.

Το υψηλότερο επίπεδο πίστης είναι αυτό που το Ισλάμ χαρακτηρίζει ιχσάν (κυριολεκτικά τελειότητα, ελεημοσύνη, τέλεση καλών πράξεων, κλπ.), το οποίο ο Προφήτης r όρισε ως εξής: «Είναι το να λατρεύεις τον Αλλάχ με ευλάβεια σαν να Τον έβλεπες μπροστά σου κατά τη διάρκεια της λατρείας σου, και αν δεν μπορείς να φτάσεις σε τέτοιο επίπεδο αφοσίωσης, τότε να ξέρεις ότι στ’ αλήθεια Αυτός σε βλέπει (δηλ. να σκέφτεσαι κατά τη διάρκεια της λατρείας ότι ο Αλλάχ σε βλέπει και έτσι να τον λατρεύεις με αφοσίωση και ευλάβεια).» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 50, Σαχίχ Μόσλεμ:8)

Συνεπώς, πρέπει να θυμάστε πως ο Αλλάχ σας παρακολουθεί συνεχώς, είτε είστε όρθιοι, είτε καθιστοί, είτε σοβαροί, είτε αστειεύεστε, και έτσι δεν πρέπει να Τον παρακούτε ενώ γνωρίζετε πως πάντα σας παρακολουθεί. Μην αφήνετε το φόβο και την απελπισία να σας καταβάλουν, ενώ γνωρίζετε πως ο Αλλάχ είναι μαζί σας. Δεν θα βιώσετε με κανένα τρόπο μοναξιά όταν προσεύχεστε στον Αλλάχ και Τον επικαλείστε. Πώς είναι δυνατόν να διαπράξεις κάποια αμαρτία όταν γνωρίζεις με βεβαιότητα πως ο Αλλάχ γνωρίζει πλήρως όλα όσα κάνεις κρυφά και δημόσια; Αν, ωστόσο, διαπράξεις μια αμαρτία, θα πρέπει να μετανοήσεις στον Αλλάχ και να ζητήσεις τη συγχώρεσή Του, ώστε Εκείνος να σε συγχωρήσει και να αποδεχτεί τη μετάνοιά σου.




Οφέλη της Πίστης στον Αλλάχ


Ορισμένα Οφέλη της Πίστης στον Αλλάχ


1

Ο Αλλάχ προστατεύει τους πιστούς ενάντια στο κακό και την έχθρα και τους προστατεύει από τις δολοπλοκίες των εχθρών τους, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ υπερασπίζεται τους πιστούς.» (Σούρα Αλ-Χατζ 22:38)

2

Η πίστη στον Αλλάχ φέρνει την ευτυχία και αποτελεί την πηγή της καλής ζωής, όπως λέει το Κοράνιο, «Όποιος εκτελεί ενάρετες πράξεις, είτε άνδρας είτε γυναίκα, ενώ είναι πιστός, στ’ αλήθεια θα τον κάνουμε να ζήσει μια καλή ζωή.» (Σούρα Αν-Ναχλ, 16:97)

3

Η πίστη στον Αλλάχ απελευθερώνει τον ανθρώπινο νου από τις δεισιδαιμονίες. Όσοι πιστεύουν στον Αλλάχ στηρίζονται εξ’ ολοκλήρου σ’ Αυτόν και είναι πλήρως αφοσιωμένοι σ’ Αυτόν, καθώς είναι ο Κύριος όλων των κόσμων και ο Ένας Αληθινός Θεός χωρίς εταίρους. Ως εκ τούτου, δεν φοβούνται κανέναν και δεν δείχνουν την αφοσίωσή τους σε κανέναν εκτός του Αλλάχ. Αυτό τους απελευθερώνει από όλες τις δεισιδαιμονίες και παρανοήσεις.

4

Το μεγαλύτερο όφελος της πίστης στον Αλλάχ είναι η επίτευξη της ευαρέστησης του Αλλάχ, η είσοδος στον Παράδεισο και η απόλαυση της αιώνιας ευτυχίας και του απεριόριστου ελέους του Αλλάχ.




Πίστη στους Αγγέλους



Η Σημασία της Πίστης στους Αγγέλους του Αλλάχ



Αυτό σημαίνει σταθερή πίστη στην ύπαρξή τους, στο ότι ανήκουν στον κόσμο των αοράτων, όχι στον δικό μας κόσμο, και στο ότι είναι τιμημένοι και ενάρετοι δούλοι που λατρεύουν τον Αλλάχ όπως αξίζει να λατρεύεται, εκτελούν τις εντολές Του και δεν Τον παρακούν ποτέ.

Το Κοράνιο λέει γι’ αυτούς, «Και όμως αυτοί (οι άγγελοι που οι άπιστοι τους αποκαλούν κόρες του Αλλάχ) δεν είναι παρά τιμημένοι δούλοι [Του]. Δεν μιλούν ποτέ πριν Εκείνος μιλήσει, και ενεργούν μόνο έπειτα από διαταγή Του.» (Σούρα Αλ-Ανμπιγιά’, 21: 26-27)

Η πίστη σ’ αυτούς αποτελεί έναν από τους έξι πυλώνες της ιμάν (πίστης), όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ο Αγγελιαφόρος πίστεψε σ’ ότι τού έχει σταλεί από τον Κύριό του, και (το ίδιο και) οι πιστοί. Όλοι πίστεψαν στον Αλλάχ, στους Αγγέλους Του, στα Βιβλία Του και στους Αγγελιαφόρους Του.» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:285)

Όταν ο Προφήτης r ερωτήθηκε σχετικά με την πίστη, είπε, «Είναι η πίστη στον Αλλάχ, τους Αγγέλους Του, τα Βιβλία Του, τους Αγγελιαφόρους Του, την Έσχατη Ημέρα και η πίστη στο Θείο πεπρωμένο, τις καλές και τις κακές συνέπειες αυτού.» (Σαχίχ Μόσλεμ:8)



Τι Περιλαμβάνει η πίστη στους Αγγέλους;



1

Πίστη στην ύπαρξής τους: Πιστεύουμε πως ο Αλλάχ τους έφτιαξε από φως και τους δημιούργησε με φυσική προδιάθεση να Τον λατρεύουν και να Τον υπακούν.

2

Πίστη σε εκείνους τους αγγέλους τα ονόματα των οποίων αναφέρονται σε μας, όπως τον Τζιμπρήλ (Γαβριήλ). Πιστεύουμε, επίσης, γενικά σε όλους εκείνους τα ονόματα των οποίων δεν αναφέρονται σε εμάς.

3

Πίστη στις ιδιότητές τους που έχουν αναφερθεί σε μας. Αυτές περιλαμβάνουν τις εξής:


• Ανήκουν στον κόσμο των αοράτων, και ο Αλλάχ τους δημιούργησε μόνο για Τον λατρεύουν. Δεν έχουν κανένα θεϊκό χαρακτηριστικό και έχουν την φυσική προδιάθεση να δείχνουν πλήρη υποταγή στον Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «δε δείχνουν ανυπακοή στις Εντολές του Αλλάχ, και κάνουν αυτό που διατάσσονται.» (Σούρα Ατ-Ταχρίμ, 66:6)


• Ο Αλλάχ τους δημιούργησε από φως, όπως φαίνεται από το χαντίθ, «Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν από φως.» (Σαχίχ Μόσλεμ: 2996)


• Έχουν φτερά, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «όλη η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Δημιουργό των Ουρανών και της γης, ο Οποίος έκανε τους αγγέλους αγγελιαφόρους με δύο, τρία, ή τέσσερα ζευγάρια φτερά. Αυξάνει σε δημιουργία ό,τι επιθυμεί• πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ικανός για όλα τα πράγματα.». (Σούρα Φάτιρ, 35:1)


4

Πίστη στα καθήκοντά τους που έχουν αναφερθεί σε μας, και τα οποία διεξάγουν με εντολή του Αλλάχ. Αυτά περιλαμβάνουν:


• Ο άγγελος που ανέλαβε την αποστολή της διάδοσης της αποκάλυψης του Αλλάχ στους αγγελιαφόρους Του, δηλαδή ο Τζιμπρήλ (Γαβριήλ).


• Ο άγγελος που ανέλαβε την αποστολή της αφαίρεσης της ψυχής εκείνων που πρόκειται να πεθάνουν, δηλαδή ο Άγγελος του Θανάτου και οι βοηθοί του.


• Οι άγγελοι που ανέλαβαν την αποστολή της καταγραφής όλων των καλών και των κακών πράξεων που κάνουν οι άνθρωποι, γνωστοί ως Ευγενείς Γραφείς (αλ-κιράμ αλ-κάτιμπουν).



Οφέλη της Πίστης στους Αγγέλους


Η πίστη στους αγγέλους έχει πολυάριθμα οφέλη στη ζωή του πιστού. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εξής:

1

Αντίληψη της απόλυτης δύναμης και εξουσίας του Αλλάχ: Η θαυμαστή και σπουδαία δημιουργία των αγγέλων μαρτυρά ξεκάθαρα τη Μεγαλειότητα του Δημιουργού τους. Το γεγονός ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τους δυνατούς αγγέλους από φως και με φτερά, μας κάνει να εκτιμήσουμε τις Ιδιότητές Του με τη σημασία και την εκτίμηση που του αναλογεί και να Τον σεβαστούμε ακόμα περισσότερο.

2

Σταθερότητα στην υπακουή προς τον Αλλάχ: Η σταθερή πίστη πως ορισμένοι άγγελοι καταγράφουν όλες τις πράξεις μας, μας προτρέπει να φοβόμαστε τον Αλλάχ και να μην προσπαθούμε να Τον παρακούσουμε, είτε κρυφά, είτε δημόσια.

3

Διατήρηση της υπομονής, στην υπακούη και στη λατρεία προς τον Αλλάχ: Όταν αντιλαμβανόμαστε τον απεριόριστο αριθμό αγγέλων στο αχανές σύμπαν που υπακούν τον Αλλάχ και Τον λατρεύουν διαρκώς, όπως πρέπει να λατρεύεται, αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι μας, γινόμαστε πιο σταθεροί στη λατρεία Του και βιώνουμε, επίσης, ένα σπουδαίο αίσθημα γαλήνης, ευτυχίας και επιβεβαίωσης.

4

Ευγνωμοσύνη προς τον Αλλάχ: Το γεγονός ότι ο Παντοδύναμος Αλλάχ δημιούργησε ορισμένους αγγέλους αποστολή των οποίων είναι να φυλάνε τους ανθρώπους ενάντια στο κακό, μας προτρέπει να Τον ευχαριστούμε για τη Θεία φροντίδα Του.




Πίστη στα Θεία Βιβλία



Η Σημασία της Πίστης στα Θεία Βιβλία



Αυτό σημαίνει σταθερή πίστη ότι ο Παντοδύναμος Αλλάχ έχει στείλει Θεία Βιβλία σε ορισμένους Αγγελιαφόρους Του, και πως αυτά αποτελούν τον Λόγο του Αλλάχ που πραγματικά ο Αλλάχ τον εκφώνησε με τρόπο που αρμόζει στη Μεγαλειότητά Του. Αυτά τα Βιβλία περιλαμβάνουν, επίσης, την αλήθεια, το φως και την καθοδήγηση των ανθρώπων, τόσο σε αυτόν τον κόσμο, όσο και στη Μέλλουσα ζωή.

Η πίστη στα Θεία Βιβλία αποτελεί έναν από τους έξι πυλώνες της πίστης, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ω, σεις που πιστεύετε, πιστέψτε στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του και στο Βιβλίο που έστειλε στον Αγγελιαφόρο Του και στα Βιβλία που έστειλε πριν.» (Σούρα Αν-Νισά, 4:136)

Σε αυτό το εδάφιο, ο Παντοδύναμος Αλλάχ διατάζει τους πιστούς να πιστεύουν σ’ Αυτόν και στον Αγγελιαφόρο Του και στο Βιβλίο που αποκάλυψε στον Αγγελιαφόρο Του, δηλαδή στο Κοράνιο. Τους διατάζει, επίσης, να πιστεύουν σε όλα τα Βιβλία που αποκάλυψε πριν το Κοράνιο.

Ορίζοντας την πίστη (ιμάν), ο Προφήτης r είπε, «Είναι το να πιστεύεις στον Αλλάχ, στους αγγέλους Του, στα Βιβλία Του, στους αγγελιαφόρους Του, στην Έσχατη Ημέρα και το να πιστεύεις επίσης στο Θείο πεπρωμένο, τις καλές και τις κακές συνέπειες αυτού.» (Σαχίχ Μόσλεμ:8)

Το Κοράνιο γράφεται με σπουδαίες ικανότητες και ακρίβεια, βασισμένο σε αυστηρούς κανόνες καλλιγραφίας.




Τι Περιλαμβάνει η Πίστη στα Θεία Βιβλία;



1

Πίστη ότι αποκαλύφθηκαν πραγματικά από τον Αλλάχ.

2

Πίστη ότι περιέχουν το λόγο του Αλλάχ.

3

Πίστη στα Θεία Βιβλία τα οποία ονόμασε ο Παντοδύναμος Αλλάχ, όπως το Κοράνιο, το οποίο αποκάλυψε στον Προφήτη μας Μωχάμμαντ r, την Τορά (Ατ-Τορά) την οποία αποκάλυψε στο Μωυσή (Μούσα) r και το Ευαγγέλιο (Αλ-Ιν-τζήλ), το οποίο αποκάλυψε στον Ιησού (Ίσα) r.

4

Πίστη στις αυθεντικές ιστορίες που αναφέρονται σε αυτά.





Τα πλεονεκτήματα και τα Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά του Κορανίου



Το Κοράνιο αποτελεί το Λόγο του Αλλάχ, τον οποίο αποκάλυψε στον Προφήτη μας Μωχάμμαντ. Συνεπώς, οφείλουμε να το σεβόμαστε, να το διαβάζουμε, να αναλογιζόμαστε τα εδάφιά του και να προσπαθούμε σκληρά να τηρήσουμε τις υποδείξεις του.

Αρκεί να πούμε πως το Κοράνιο αποτελεί τον οδηγό μας σε αυτήν τη ζωή και θα αποτελέσει την αιτία της σωτηρίας μας στη Μέλλουσα.


Το Κοράνιο έχει αναρίθμητα μοναδικά χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αποκαλυμμένα Βιβλία. Αυτά περιλαμβάνουν τα εξής:

1

Το Κοράνιο παρέχει μια σύνοψη των Θεϊκών κανονισμών. Ήρθε, επίσης, για να επιβεβαιώσει την εντολή να λατρεύουμε μόνο τον Αλλάχ που περιλαμβανόταν στα προηγούμενα Θεία Βιβλία.

Το Κοράνιο λέει, «Και Στείλαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) το Βιβλίο (το Κοράνιο) με την Αλήθεια, το οποίο επιβεβαιώνει τα Βιβλία που ήλθαν πριν από αυτό και στέκεται μάρτυρας σ’ αυτά.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:48)

Αυτό το εδάφιο καθιστά σαφές πως το Κοράνιο συμφωνεί και επιβεβαιώνει την αλήθεια, τις δηλώσεις και τα δόγματα που περιέχονται στα προηγούμενα (Αυθεντικά) Θεία Βιβλία, και λειτουργεί ως μάρτυρας σ’ αυτά.

2

Όλοι οι Μουσουλμάνοι, ανεξαρτήτως γλώσσας ή φυλής, πρέπει να τηρούν το Κοράνιο και να ενεργούν σύμφωνα με τις επιταγές του, ανεξαρτήτως του πόσο απέχουν από την εποχή κατά την οποία αποκαλύφθηκε το Κοράνιο, σε αντίθεση με τις προηγούμενες γραφές, οι οποίες αποκαλύφθηκαν για συγκεκριμένους ανθρώπους σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Το Κοράνιο λέει, «Αυτό το Κοράνιο αποκαλύφθηκε σε μένα ώστε μ’ αυτό να προειδοποιήσω εσάς και εκείνους στους οποίους θα φτάσει.» (Σούρα Αλ-Αν‘άμ, 6:19)

3

Ενώ πολλές προσθήκες και διαγραφές έχουν εισχωρήσει στα υπόλοιπα Θεία Βιβλία, το Κοράνιο παραμένει άθικτο, καθώς ο Αλλάχ ο Παντοδύναμος ανέλαβε ο Ίδιος να το προστατεύσει, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Στ’ αλήθεια, Εμείς που στείλαμε (σε σας, ω, άνθρωποι) το Κοράνιο και Εμείς που θα το προστατέψουμε (από το να αλλοιωθεί ή από το να χαθεί).» (Σούρα Αλ-Χιτζρ, 15:9)



Ποιο είναι το Καθήκον Μας Απέναντι στο Κοράνιο;
  • Πρέπει να αγαπάμε και να σεβόμαστε το Κοράνιο. Πρέπει, επίσης, να εκτιμάμε την σημασία του, καθώς πρόκειται για το λόγο του Παντοδύναμου Αλλάχ, ο οποίος είναι αναμφισβήτητα ο καλύτερος και πιο αξιόπιστος λόγος.
  • Πρέπει να το διαβάσουμε, να το απαγγείλουμε και να αναλογιστούμε τα εδάφιά του. Πρέπει, επίσης, να σκεφτούμε την πνευματική του καθοδήγηση, τις αναφορές και τις ιστορίες του, και να το λάβουμε ως κριτήριο στις ζωές μας, με το οποίο μπορούμε να διακρίνουμε μεταξύ της αλήθειας και του ψεύδους.
  • Πρέπει να ενεργούμε σύμφωνα με τις επιταγές του, να υπακούμε στις εντολές του και να τις κάνουμε τρόπο ζωής μας.

Όταν η Αΐσα, μία από τις συζύγους του Προφήτη r, ρωτήθηκε για το χαρακτήρα του Προφήτη r, απάντησε, «Ο χαρακτήρας του ήταν το Κοράνιο (δηλ. ενεργούσε πάντα σύμφωνα με τις διδασκαλίες του).» (Μούσναντ Άχμαντ: 24601• Σαχίχ Μόσλεμ: 746)

Με άλλα λόγια, ο Προφήτης r ήταν η ενσάρκωση στην πράξη των Κορανικών διαταγών σε όλες τις πράξεις του και στην επίγεια ζωή του. Πράγματι, ακολούθησε την καθοδήγηση του Κορανίου στο σύνολό της, και πρόσφερε ένα άψογο παράδειγμα ώστε να το ακολουθήσουμε, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Στ’ αλήθεια, έχετε στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ ένα καλό παράδειγμα για να ακολουθείτε, για όποιον επιθυμεί (τη συνάντηση με) τον Αλλάχ και τη Μέλλουσα Ζωή και μνημονεύει τον Αλλάχ πολύ.» (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:21)




Ποια είναι η Στάση Μας αναφορικά με τα Περιεχόμενα των Προηγούμενων Αποκαλυμμένων Βιβλίων;



Ένας Μουσουλμάνος πιστεύει πως η Τορά, η οποία αποκαλύφθηκε στον Μωυσή r, και το Ευαγγέλιο, το οποίο αποκαλύφθηκε στον Ιησού r, αποτελούσαν την αλήθεια από τον Αλλάχ. Πιστεύει, επίσης, πως περιείχαν κανόνες, καθοδήγηση και διδάγματα και ειδήσεις που είχαν καθοδήγηση και φως για τους ανθρώπους στην εγκόσμια ζωή τους και στη ζωή που θα έρθει.

Ωστόσο, ο Παντοδύναμος Αλλάχ μας πληροφορεί στο Κοράνιο πως οι λαοί της Βίβλου, δηλαδή οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί, είχαν διαστρεβλώσει τα Θεία Βιβλία μέσω τροποποιήσεων, παραλείψεων ή προσθηκών στο αρχικό κείμενο, και έτσι δεν είναι πλέον αυθεντικά όπως όταν τα αποκάλυψε ο Αλλάχ για πρώτη φορά.

Η Τορά που είναι διαθέσιμη σήμερα, δεν είναι η ίδια Τορά που αποκαλύφθηκε στον Μωυσή r, καθώς οι Εβραίοι διέφθειραν το αρχικό κείμενο μεταβάλλοντάς το, και αλλάζοντας πολλούς κανονισμούς μέσα του, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ανάμεσα σ’ αυτούς που είναι Εβραίοι, υπάρχουν κάποιοι που μετακινούν τις λέξεις από τις σωστές θέσεις τους (διαστρεβλώνοντας τις έννοιες τους).» (Σούρα Αν-Νισά’, 4:46)

Ομοίως, το Ευαγγέλιο που είναι διαθέσιμο σε μας σήμερα δεν είναι το ίδιο Ευαγγέλιο που αποκαλύφθηκε στον Ιησού r, καθώς η εκκλησία 200 χρόνια μετά τον Ιησού r διάλεξε 4 άγνωστα βιβλία, από σύνολο 300 βιβλίων, και τα απέδωσε σε τέσσερα ονόματα χωρίς καμία απόδειξη γι’αυτό.

«Και απ’ αυτούς που είπαν: ‘Εμείς είμαστε Χριστιανοί’ (δηλ. είμαστε οι ακόλουθοι του Ιησού και οι υποστηρικτές του), Εμείς πήραμε τη Συνθήκη τους (το να ακολουθούν τα αυθεντικά διδάγματά του και να τον υποστηρίζουν), μα αυτοί εγκατέλειψαν ένα μέρος από αυτό (το Μήνυμα) που τους στάλθηκε (αλλάζοντας τη θρησκεία τους και διαστρεβλώνοντας τα αυθεντικά διδάγματα του Ιησού αντικαθιστώντας τα με άλλα). Έτσι, ρίξαμε ανάμεσά τους έχθρα και μίσος, μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης• και (τότε) ο Αλλάχ θα τους πληροφορήσει γι’ ότι έκαναν (και θα τους τιμωρήσει για αυτό).» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:14)

Γι’ αυτό βρίσκουμε στην αποκαλούμενη ‘Η Αγία Γραφή’ που είναι διαθέσιμη στα χέρια των Χριστιανών και των Εβραίων σήμερα, η οποία αποτελείται από την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη, αμέτρητα λανθασμένα δόγματα, παραπλανητικές παρανοήσεις και ψευδείς αναφορές και ιστορίες. Πιστεύουμε σε αυτές τις αναφορές που επικυρώθηκαν από το Κοράνιο ή από τη Σούννα ως αληθείς, και δεν πιστεύουμε σε αυτές που διαψεύστηκαν από το Κοράνιο ή από τη Σούννα. Όσο για τις υπόλοιπες αναφορές, δεν πρέπει ούτε να τις πιστεύουμε, ούτε να δυσπιστούμε, καθώς δεν αποδεικνύονται στο Κοράνιο ή τη Σούννα ούτε ως αληθείς, ούτε ως ψευδείς.

Παρ’ όλα αυτά, ένας Μουσουλμάνος δεν πρέπει ούτε να εξευτελίζει αυτά τα βιβλία, ούτε να τα βεβηλώνει, καθώς μπορεί ακόμη να περιέχουν έναν μέρος του λόγου του Αλλάχ που δεν έχει διαστρεβλωθεί.



Οφέλη της Πίστης στα Θεία Βιβλία

Η πίστη στα θεία βιβλία έχει έναν αριθμό οφελών, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

1

Αντίληψη της σπουδαίας φροντίδας και του τεράστιου Ελέους του Αλλάχ για τους δούλους Του, αφού έστειλε στους ανθρώπους Θεία Βιβλία για να τους καθοδηγήσει, και να τους βοηθήσει να επιτύχουν ευτυχία σε αυτήν τη ζωή και να απολαύσουν αιώνια ευτυχία στη Μέλλουσα.

2

Αντίληψη της απόλυτης σοφίας του Αλλάχ που περιέχεται στους νόμους Του, θεσμοθετώντας για κάθε έθνος (Εβραϊκό, Χριστιανικό και Μουσουλμανικό έθνος, επίσης και τα άλλα έθνη των προφητών που ήταν πριν αυτούς) ό,τι ταιριάζει άψογα στις γενικές συνθήκες και προσωπικότητές τους, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Για κάθε έθνος από σας, Ορίσαμε ένα Νόμο (Σαρί‘α) και έναν ξεκάθαρο τρόπο.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:48)

3

Επίδειξη ευγνωμοσύνης στον Αλλάχ που μας έστειλε τέτοια βιβλία, τα οποία περιέχουν φως και καθοδήγηση για μας σε αυτήν τη ζωή και τη Μέλλουσα. Πράγματι, αυτή είναι σπουδαία ευλογία για την οποία οφείλουμε να προσφέρουμε ευχαριστίες στον Αλλάχ.




Πίστη στους Αγγελιαφόρους



Η Ανάγκη των Ανθρώπων για ένα Θεϊκό Μήνυμα



Οι άνθρωποι χρειάζονται ένα Θεϊκό Μήνυμα να τους δείξει τους νόμους του Αλλάχ και να τους καθοδηγήσει στον σωστό δρόμο. Πράγματι, ένα Θεϊκό Μήνυμα αποτελεί το πνεύμα, το φως και την ίδια τη ζωή αυτού του κόσμου, χωρίς την οποία ο κόσμος θα ήταν σίγουρα άψυχος και ο άνθρωπος θα βυθιζόταν στα σκοτάδια της άγνοιας και της παραπλάνησης.

Για το λόγο αυτό, ο Παντοδύναμος Αλλάχ καλεί το μήνυμά Του ‘πνεύμα’, καθώς δεν υπάρχει ζωή χωρίς πνεύμα, όπως λέει το Κοράνιο, «Και έτσι (όπως αποκαλύψαμε στους προφήτες πριν από σένα, ω, Μωχάμμαντ) Αποκαλύψαμε, συνεπώς, σε σένα ένα Πνεύμα (Αποκάλυψη) από τις Εντολές Μας. Δεν γνώριζες πριν αυτό ούτε τα προηγούμενα Θεϊκά Βιβλία, ούτε την πίστη, αλλά το Κάναμε (το Κοράνιο) ένα φως, μέσω του οποίου Καθοδηγούμε οποιονδήποτε Επιθυμούμε από τους δούλους Μας. Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ) εσύ καθοδηγείς (τους άλλους, με το Θέλημα του Αλλάχ) στον Ίσιο Δρόμο.» (Σούρα Ασ-Σούρα, 42:52)

Ακόμη και αν η λογική μπορεί γενικά να διακρίνει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, δεν μπορεί να κατανοήσει τις λεπτομέρειες μιας τέτοιας διάκρισης, ούτε να εκτελέσει τις πράξεις λατρείας με το σωστό τρόπο χωρίς τις επιταγές της αποκάλυψης και του Θείου Μηνύματος.

Συνεπώς, η επιτυχία και η ευτυχία μπορούν να επιτευχθούν μόνο ακολουθώντας την καθοδήγηση των αγγελιαφόρων του Αλλάχ. Ομοίως, καμία ακριβής γραμμή διαχωρισμού δεν μπορεί να τραβηχτεί ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, χωρίς να ακολουθήσουμε τα βήματά τους. Συνεπώς, όποιος απορρίπτει το Θείο Μήνυμα θα βιώσει σίγουρα μια δυστυχισμένη και καταραμένη ζωή ανάλογα με το βαθμό απόρριψης αυτού.




Αποτελεί έναν από τους Πυλώνες της Πίστης



Η πίστη στους αγγελιαφόρους του Αλλάχ αποτελεί έναν από τους έξι πυλώνες του ιμάν (πίστης), όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ο Αγγελιαφόρος πίστεψε σ’ ότι τού έχει σταλεί από τον Κύριό του, και (το ίδιο και) οι πιστοί. Όλοι πίστεψαν στον Αλλάχ, στους Αγγέλους Του, στα Βιβλία Του και στους Αγγελιαφόρους Του.» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:285)

Αυτό το εδάφιο καθιστά ιδιαίτερα σαφές πως πρέπει να πιστεύουμε σε όλους τους αγγελιαφόρους του Αλλάχ χωρίς να κάνουμε διάκριση μεταξύ τους. Δεν πρέπει, συνεπώς, να πιστεύουμε σε ορισμένους από αυτούς και να απορρίπτουμε κάποιους άλλους, όπως έκαναν οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί.

Ορίζοντας το ιμάν (πίστη), ο Προφήτης είπε, «Είναι το να πιστεύεις στον Αλλάχ, στους αγγέλους Του, στα βιβλία Του, στους αγγελιαφόρους Του, στην Έσχατη Ημέρα και το να πιστεύεις στο Θείο Πεπρωμένο, στις καλές και στις κακές συνέπειες αυτού.» (Σαχίχ Μόσλεμ:8)





Η Σημασία της Πίστης στους Αγγελιαφόρους



Αυτό σημαίνει σταθερή πίστη ότι ο Αλλάχ έστειλε αγγελιαφόρους σε κάθε έθνος, καλώντας τα μέλη τους να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ χωρίς να Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία, ότι όλοι οι αγγελιαφόροι του Αλλάχ ήταν ειλικρινείς, ενάρετοι, αξιόπιστοι και ορθά καθοδηγημένοι δούλοι που μοχθούσαν σκληρά να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους στον Ίσιο Δρόμο και διέδωσαν πλήρως το Μήνυμα του Αλλάχ σ’ αυτούς, χωρίς να αποκρύψουν, να παραλείψουν ή να προσθέσουν κάτι σε αυτό. Το Κοράνιο λέει, «Λοιπόν, επιβαρύνονται οι Αγγελιαφόροι με τίποτα πέρα από το να διαδώσουν ξεκάθαρα το Μήνυμα;» (Σούρα Αν-Ναχλ, 16:35)






Τι Περιλαμβάνει η Πίστη στους Αγγελιαφόρους;



1

Πίστη ότι το Μήνυμά τους ήταν στ’ αλήθεια από τον Αλλάχ και πως ο Αλλάχ τους έστειλε με το ίδιο Μήνυμα, δηλαδή, να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ χωρίς να Του αποδίδουν κανένα εταίρο στη λατρεία και να αποφεύγουν ψευδείς θεούς, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Πράγματι, έχουμε στείλει σε κάθε έθνος έναν Απόστολο, (με την εντολή): Να λατρεύετε τον Αλλάχ (και Μόνο) και να αποφεύγετε το Ατ-Ταγούτ (όλες τις ψεύτικες θεότητες).» (Σούρα Αν-Ναχλ, 16:36)

Οι νόμοι που στάλθηκαν με κάθε προφήτη μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους όσο αφορά το τι είναι επιτρεπτό και τι δεν είναι, σύμφωνα με την κατάσταση κάθε έθνους, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Για κάθε έθνος από σας, Ορίσαμε ένα Νόμο (Σαρί‘α) και έναν ξεκάθαρο τρόπο.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:48)

2

Πίστη σε όλους τους προφήτες και τους αγγελιαφόρους. Πιστεύουμε στους προφήτες εκείνους τους οποίους ο Αλλάχ ονόμασε, όπως τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Ιησού και το Μωχάμμαντ, είθε η ειρήνη και η ευλογία του Αλλάχ να είναι σε όλους τους. Όσο για εκείνους τους οποίους δεν έχει ονομάσει, πιστεύουμε σε όλους τους γενικά. Όσοι δεν πιστεύουν στο μήνυμα ενός μόνο προφήτη, θεωρείται ότι έχουν απιστήσει σε όλους τους.

3

Πίστη στις αυθεντικές αναφορές των προφητών και στα θαύματα τους που αναφέρθηκαν στο Κοράνιο ή στις παραδόσεις του Προφήτη, όπως η ιστορία του διαχωρισμού της Ερυθράς Θάλασσας από τον Αλλάχ για το Μωυσή.

4

Ενέργεια σύμφωνα με τις επιταγές του νόμου που αποκαλύφθηκε στον Προφήτη μας Μωχάμμαντ r, ο οποίος είναι ο τελευταίος και ο καλύτερος όλων των προφητών.


Ορισμένα Χαρακτηριστικά των Αγγελιαφόρων
1

Είναι άνθρωποι, και η μοναδική διαφορά ανάμεσα σε εμάς και αυτούς είναι πως ο Αλλάχ τους έχει επιλέξει να λάβουν την αποκάλυψή Του και να διαδώσουν το Θεϊκό Του Μήνυμα, όπως λέει το Κοράνιο, «Και δεν στείλαμε πριν από σένα (Ω, Μωχάμμαντ) παρά άνδρες στους οποίους αποκαλύψαμε (το Μήνυμα).» (Σούρα Αλ-Ανμπιγιά’, 21:7)

Συνεπώς, δεν έχουν καμία απολύτως θεϊκή ιδιότητα. Είναι απλοί άνθρωποι, οι οποίοι απέκτησαν άψογη σωματική εμφάνιση και απόλαυσαν άριστα ηθικά γνωρίσματα. Είναι, επίσης, οι πιο έντιμοι των ανθρώπων στην οικογένεια και απόλαυσαν ορθή κρίση και σαφή, πειστικό λόγο, ο οποίος τους επέτρεψε να αναλάβουν την ευθύνη της διάδοση του Θείου Μηνύματος και να αναλάβουν το βάρος της προφητικής ιδιότητας.

Ο Παντοδύναμος Αλλάχ έχει επιλέξει τους αγγελιαφόρους από τους ανθρώπους, και όχι από τους αγγέλους για παράδειγμα, ώστε να θέσουν ένα καλό παράδειγμα γι’ αυτούς, και ώστε οι άνθρωποι να μπορέσουν να ακολουθήσουν τα βήματά τους, πράγμα που είναι εφικτό.

2

Ο Αλλάχ τους επέλεξε ανάμεσα στους ανθρώπους ώστε να διαδώσουν το Θείο Μήνυμα στους ανθρώπους, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, είμαι απλώς ένας άνθρωπος σαν κι εσάς. Έχει αποκαλυφθεί σε μένα ότι ο Θεός σας είναι Ένας Θεός. Έτσι, όποιος ελπίζει στη Συνάντηση με τον Κύριό του, ας πράττει ενάρετα και ας μην αποδίδει κανέναν ως εταίρο στη λατρεία του Κυρίου του.» (Σούρα Αλ-Καφχ, 18:110)

Είναι, συνεπώς, ξεκάθαρο πως η προφητική ιδιότητα δεν μπορεί να αποκτηθεί ως αποτέλεσμα πνευματικής αγνότητας, ευφυΐας ή διανοητικής λογικής, καθώς η αποστολή αυτή μπορεί μόνο να καθοριστεί από τη Θεία Βούληση, και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα ποιον να ορίσει ως αγγελιαφόρο Του, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα πού να τοποθετήσει (δώσει) το Μήνυμά Του.» (Σούρα Αλ-Αν‘άμ, 6:124)

3 Είναι αλάνθαστοι με την έννοια ότι δεν κάνουν λάθη όταν διαδίδουν το μήνυμα του Αλλάχ στους ανθρώπους τους και όταν εκτελούν όσα ο Αλλάχ τους έχει αποκαλύψει.
4 Ειλικρίνεια: Είναι ειλικρινείς στα λόγια και τις πράξεις τους, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Αυτό είναι που υποσχέθηκε ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμων), και οι αγγελιαφόροι είπαν την αλήθεια.» (Σούρα Για Σιν, 36:52)
5 Υπομονή και Επιμονή: Καλούσαν στην θρησκεία του Αλλάχ, μεταφέροντας χαρμόσυνες ειδήσεις και δίνοντας προειδοποιήσεις, και υπόκειντο σε διάφορες μορφές βλάβης και δυσχερειών, αλλά υπέμεναν με υπομονή όλα αυτά ώστε να κάνουν το λόγο του Αλλάχ να είναι ο ανώτερος από οποιονδήποτε άλλο λόγο, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Έτσι, να είσαι σταθερός, όπως ήταν και οι Αγγελιαφόροι που κατείχαν ισχυρή βούληση.» (Σούρα Αλ-Αχκάφ, 46:35)



Τα Σημεία και τα Θαύματα των Αγγελιαφόρων



Ο Αλλάχ υποστήριξε τους αγγελιαφόρους Του με έναν αριθμό σημείων και θαυμάτων που δεν βρίσκουνται στην ικανότητα των άλλων ανθρώπων ώστε να αποδείξει την ειλικρίνεια τους και την προφητική τους ιδιότητα.

Το θαύμα, αποτελεί ένα θαυμαστό γεγονός στον φυσικό κόσμο που ξεπερνά όλες τις γνωστές ανθρώπινες ή φυσικές δυνάμεις. Τελείται από τους προφήτες, με εντολή του Αλλάχ, εξαιτίας της πειστικής αξίας του να τους επιβεβαιώσει ως αληθινούς αγγελιαφόρους του Αλλάχ.

Ακολουθούν παραδείγματα θαυμάτων:

  • Το ραβδί του Μωυσή r μετατράπηκε σε φίδι.
  • Η ενημέρωση των ανθρώπων από τον Ιησού r για το τι έφαγαν και αποθήκευσαν στα σπίτια τους.
  • Η διαίρεση της σελήνης από τον Προφήτη Μωχάμμαντ r.



Τι πιστεύει ένας Μουσουλμάνος αναφορικά με τον Ιησού r:



1

Ήταν ένας από τους σπουδαιότερους αγγελιαφόρους του Αλλάχ και ένας απ’ αυτούς που διατηρείται σε υψηλή υπόληψη. Πράγματι, είναι ένας από τους αγγελιαφόρους τους οποίους ο Αλλάχ περιγράφει στο Κοράνιο να έχουν «ισχυρή βούληση», δηλαδή τους Μωχάμμαντ, Νώε, Αβραάμ, Μωυσή, Ιησού, η ειρήνη και οι ευλογίες του Αλλάχ επ’ αυτών όλων. Σχετικά με αυτούς τους προφήτες το Κοράνιο αναφέρει, «Και (θυμήσου, ω, Μωχάμμαντ) όταν Εμείς πήραμε τη συνθήκη από όλους τους προφήτες, επίσης (Πήραμε) και από σένα, το Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού, υιό της Μαρίας. Πήραμε από όλους τους μια ισχυρή δεσμευτική συνθήκη.» (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:7)

2

Ήταν ένας απλός άνθρωπος χωρίς καμία απολύτως θεϊκή ιδιότητα, τον οποίο ο Παντοδύναμος Αλλάχ έστειλε για να καθοδηγήσει τα παιδιά του Ισραήλ και τον υποστήριξε με έναν αριθμό θαυμάτων, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Δεν είναι παρά απλώς ένας δούλος, στον οποίο έχουμε εναποθέσει την Χάρη Μας (δηλ. την προφητεία) και τον οποίο κάναμε παράδειγμα (και σημείο) για τα παιδιά του Ισραήλ.» (Σούρα Αζ-Ζούχροφ) 43, 59)
Δεν διέταξε ποτέ το λαό του να πάρει αυτόν και την μητέρα του, τη Μαρία, ως θεούς μαζί με τον Αλλάχ• τους είπε μόνο να κάνουν ό,τι ο Αλλάχ τον διέταξε να τους πει: «Να λατρεύετε τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και τον Κύριό σας.» (Σούρα Αλ-Μά’ιντα, 5:117)

3

Ήταν ο γιος της Μαρίας, ένας ενάρετος, ευσεβής και ειλικρινής παρθένος που αφιέρωσε εξ’ ολοκλήρου τον εαυτό του στη λατρεία του Αλλάχ. Έδωσε γέννα στον Ιησού r μετά τη θαυματουργή σύλληψή του χωρίς πατέρα, όπως συνέβη και με τον Αδάμ r, καθώς αναφέρει το Κοράνιο, «Και η ομοιότητα του ‘Ίσα (Ιησού) ενώπιον του Αλλάχ είναι όπως εκείνη του Αδάμ. Τον δημιούργησε από χώμα, μετά του είπε «Γενηθήτω» και αυτός έγινε.» (Σούρα Ααλ-‘Ιμράν, 3:59)

4

Δεν υπήρχε προφήτης ανάμεσα σ’ αυτόν και τον Μωχάμμαντ r. Στην πραγματικότητα, ο Ιησούς r διέδωσε τις χαρμόσυνες ειδήσεις για τον ερχομό του Προφήτη Μωχάμμαντ r, όπως αναφέρει το Κοράνιο, Και (θυμήσου), όταν ο ‘Ίσα (Ιησούς), υιός της Μάριαμ (Μαρίας), είπε: «Ω, παιδιά του Ισραήλ! Είμαι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ για σας, και επικυρώνω την Ταουρά (την Τορά που ήρθε στον Μωυσή) πριν από μένα, και (σας) αναγγέλλω τα καλά νέα (της έλευσης) ενός Αγγελιαφόρου που θα έλθει μετά από μένα, το όνομα του οποίου θα είναι Άχμαντ (ένα ακόμα όνομα του Προφήτη Μωχάμμαντ)». Μα όταν εκείνος (ο Άχμαντ, δηλ. ο Μωχάμμαντ) ήλθε σ’ αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις, είπαν: «Αυτό είναι ξεκάθαρη μαγεία.» (Σούρα Ασ-Σαφφ, 61:6)

5

Πιστεύουμε στα θαύματα που τέλεσε με την άδεια του Αλλάχ, όπως στην ικανότητά του να θεραπεύει τους λεπρούς, να επαναφέρει νεκρούς στη ζωή και να ενημερώνει τους ανθρώπους του για το τι έφαγαν και αποθήκευσαν στα σπίτια τους με την άδεια του Αλλάχ. Ο Αλλάχ του έδωσε την ικανότητα να τελεί τέτοια θαύματα προκειμένου να αποδείξει πως ήταν αληθινός προφήτης που ήρθε με Θείο Μήνυμα από τον Κύριό του.

6

Δεν θα θεωρηθεί κανείς αληθινός πιστός εκτός κι αν πιστεύει πως ο Ιησούς r ήταν ο δούλος και ο αγγελιαφόρος του Αλλάχ και απορρίπτει ρητά τις ψευδείς δηλώσεις των Εβραίων σχετικά με αυτόν και τις οποίες ο Αλλάχ διαψεύδει ως αναληθείς. Πρέπει, επίσης, να απορρίψουμε τα Χριστιανικά δόγματα σχετικά με τον Ιησού r. Οι Χριστιανοί πράγματι έχασαν το δρόμο τους στο να κατανοήσουν την πραγματική αλήθεια του Ιησού, αφού θεωρούν αυτόν και την μητέρα του ως θεούς μαζί με τον Αλλάχ, ισχυριζόμενοι πως ήταν ο γιος του Θεού, ή υιοθετώντας το δόγμα της Αγίας Τριάδας, αναφερόμενοι στον Αλλάχ ως «Ένας από την Αγία Τριάδα.» Δοξασμένος και Ανώτερος είναι από τέτοια βλασφημία!

7

Ούτε σκοτώθηκε, ούτε σταυρώθηκε• αντίθετα, εξυψώθηκε στον ουρανό από τον Αλλάχ. Στην πραγματικότητα, ο Αλλάχ έδωσε σε κάποιον άλλον την εμφάνιση του Ιησού, και έτσι οι Εβραϊοι νόμιζαν πως σκότωσαν τον Ιησού r. Το Κοράνιο λέει σχετικά με αυτό, «Και (επειδή) λένε (καυχούμενοι): «Σκοτώσαμε τον Ιησού Χριστό, τον υιό της Μαρίας, τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ», μα δεν τον σκότωσαν, ούτε τον σταύρωσαν. Αλλά έτσι φάνηκε σε αυτούς [η ομοιότητα του προσώπου του Ιησού, τοποθετήθηκε σε άλλον άνδρα και σκοτώσανε αυτόν τον άντρα, νομίζοντας ότι είναι ο Ιησούς.] Και στ’ αλήθεια αυτοί που διαφωνούν σ’ αυτό αμφιβάλλουν γι’ αυτό (δηλ. οι Εβραίοι που ισχυρίστηκαν ότι τον σκότωσαν και οι Χριστιανοί που τον παρέδωσαν στους Εβραίους, όλοι τους αμφιβάλλουν γι’ αυτό). Δεν έχουν γνώση γι’ αυτό, παρά μόνο ακολουθούν αυτό που νομίζουν. Και στ’ αλήθεια δεν τον σκότωσαν. Αλλά, ο Αλλάχ τον ανέγειρε σε Αυτόν (δηλ. τον πήρε όπως είναι με το σώμα και την ψυχή του στον ουρανό). Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος), Χακείμ (Πάνσοφος). Και δεν θα υπάρχει κανείς από το λαό της Βίβλου που δε θα πιστέψει σίγουρα στον Ιησού πριν το θάνατό του (μπορεί να σημαίνει πριν το θάνατο του Ιησού μετά την κάθοδό του από τους ουρανούς και αφού κυβερνήσει με δικαιοσύνη, ή πριν το θάνατο ενός Εβραίου ή ενός Χριστιανού, κατά τον καιρό της εμφάνισης του Αγγέλου του θανάτου, όταν συνειδητοποιήσει ότι ο Ιησούς δεν ήταν Θεός ή γιος του Θεού). Και την Ημέρα της Κρίσης αυτός θα είναι μάρτυρας σε αυτούς (επικυρώνοντας αυτούς που πίστευαν σε αυτόν ως Αγγελιαφόρο του Αλλάχ και κατηγορώντας αυτούς που τον διέψευδαν ή πίστευαν ότι ήταν ο Θεός ή γιος του Θεού).» (Σούρα Αν-Νισά’, 4:157-159)

Με αυτόν τον τρόπο, ο Αλλάχ τον προστάτευσε και τον εξύψωσε στους ουρανούς. Θα επιστρέψει τελικά στη γη πριν το τέλος του κόσμου, κυβερνώντας με το νόμο του Μωχάμμαντ r ύστερα θα πεθάνει και θα θαφτεί, και στο τέλος θα αναστηθεί όπως όλοι οι άνθρωποι, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Από αυτή (τη γη) σας δημιουργήσαμε, σε αυτή θα σας επιστρέψουμε, και από αυτή θα σας βγάλουμε (θα σας αναστήσουμε από τους τάφους σας) για δεύτερη φορά.» (Σούρα Τα-Χα, 20:55)





Πίστη στο Μωχάμμαντ r ως Προφήτη και Αγγελιαφόρο



  • Πιστεύουμε πως ο Μωχάμμαντ r ήταν ο δούλος του Αλλάχ και ο αγγελιαφόρος Του, πως είναι ο καλύτερος από όλη την ανθρωπότητα χωρίς καμία εξαίρεση, ο τελευταίος των προφητών και έτσι δεν θα υπάρξει προφήτης μετά από αυτόν. Παρέδωσε πλήρως το Θείο Μήνυμα που ανατέθηκε σ’ αυτόν, εκπλήρωσε τα προφητικά του καθήκοντα, συμβούλεψε με ειλικρίνεια τη Μουσουλμανική κοινότητα, και πάλεψε σκληρά στο δρόμο του Αλλάχ κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορούσε.
  • Πιστεύουμε σε ό,τι είπε, υπακούμε στις εντολές του και αποφεύγουμε τις πράξεις που απαγόρευσε και αυτές για τις οποίες μας προειδοποίησε. Πρέπει να λατρεύουμε τον Αλλάχ σύμφωνα με την καθοδήγησή του (Σούννα) και να παίρνουμε αυτόν και κανέναν άλλο ως παράδειγμά μας. Το Κοράνιο λέει, «Στ’ αλήθεια, έχετε στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ ένα καλό παράδειγμα για να ακολουθείτε, για όποιον επιθυμεί (τη συνάντηση με) τον Αλλάχ και τη Μέλλουσα Ζωή και μνημονεύει τον Αλλάχ πολύ.» (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:21)
  • Πρέπει να δείχνουμε περισσότερη αγάπη για τον Προφήτη r από ό,τι στους γονείς μας, στα παιδιά μας και ουσιαστικά σε όλη την ανθρωπότητα. Ο Προφήτης r είπε: «Κανείς από σας δεν θα είναι αληθινός πιστός μέχρι να με αγαπήσει περισσότερο από τους γονείς του, τα παιδιά του και όλη την ανθρωπότητα.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 15 και Σαχίχ Μόσλεμ: 44). Ωστόσο, η αληθινή αγάπη για τον Προφήτη r μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ακολουθία της Σούννα του. Πράγματι, η αληθινή ευτυχία και η απόλυτη καθοδήγηση δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την υπακοή σε αυτόν, όπως λέει το Κοράνιο, «Αν τον υπακούτε, θα καθοδηγηθείτε. Ο Αγγελιαφόρος είναι υπεύθυνος μόνο για την ξεκάθαρη παράδοση του μηνύματος.» (Σούρα Αν-Νουρ, 24:54)
  • Πρέπει να δεχόμαστε όλα όσα μας έφερε από τον Παντοδύναμο Αλλάχ, να τηρούμε τη Σούννα του, να διατηρούμε την καθοδήγησή του σε υψηλή εκτίμηση, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Όχι! Μα τον Κύριό σου (Ω, Μωχάμμαντ), δεν θα πιστέψουν πραγματικά, μέχρι να επιδιώκουν την κρίση σου σε όλες τις διαφωνίες μεταξύ τους, και να μην βρούν μέσα τους καμία δυσαρέσκεια σ’ ό,τι έκρινες και να το αποδεχτούν με απόλυτη υποταγή.» (Σούρα Αν-Νισά’, 4:65)
  • Πρέπει να αποφεύγουμε την ανυπακοή στις εντολές του, καθώς κάνοντας αυτό είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε δοκιμασίες, παραπλάνηση και μια αυστηρή τιμωρία στη μέλλουσα ζωή, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και ας προσέχουν εκείνοι που αντιτίθενται στην εντολή του (Προφήτη), ίσως να πέσει πάνω τους μια δοκιμασία ή μια επώδυνη τιμωρία » (Σούρα Αν-Νουρ, 24:63)



Χαρακτηριστικά του Μηνύματος του Προφήτη Μωχάμμαντ r


Το μήνυμα του Προφήτη Μωχάμμαντ r έχει έναν αριθμό χαρακτηριστικών που το διακρίνουν από τα προηγούμενα Θεία Μηνύματα. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Ήταν το τελικό Θείο Μήνυμα, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Ο Μωχάμμαντ δεν είναι ο πατέρας κανενός απ’ τους άνδρες σας, αλλά (είναι) ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, και ο τελευταίος των προφητών.» (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:40)
  • Κατάργησε όλα τα προηγούμενα μηνύματα και νόμους, και συνεπώς καμία θρησκεία δεν θα γίνει αποδεκτή από τον Αλλάχ μετά την αποστολή του Μωχάμμαντ r, εκτός του Ισλάμ. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο ακολουθώντας την καθοδήγηση του
    Προφήτη Μωχάμμαντ r. Ομοίως, κανείς δεν θα εισαχθεί στον Παράδεισο χωρίς να ακολουθεί τα βήματά του, καθώς είναι ο πιο τιμημένος από όλους τους αγγελιαφόρους του Αλλάχ, η κοινότητά του (ούμμα) είναι η καλύτερη κοινότητα που έχει αναπτυχθεί ποτέ για το καλό της ανθρωπότητας και ο νόμος του είναι ο πιο περιεκτικός από όλους τους θείους νόμους. Το Κοράνιο λέει, «Και όποιος αναζητά, εκτός του Ισλάμ, άλλη θρησκεία, αυτό δεν θα γίνει αποδεκτό από εκείνον, και στη Μέλλουσα Ζωή θα είναι από τους ηττημένους.» (Σούρα Ααλ-‘Ιμράν, 3:85) Ο Προφήτης, r είπε επίσης, «Μα Αυτός στα Χέρια του Οποίου βρίσκεται η ψυχή του Μωχάμμαντ, οποιοσδήποτε Εβραίος ή Χριστιανός, ακούει για την Αποστολή μου και πεθαίνει χωρίς να πιστεύει σε αυτό με το οποίο στάλθηκα, θα είναι ανάμεσα στους κατοίκους της Κολάσεως.» (Σαχίχ Μόσλεμ:153, Μούσναντ Άχμαντ: 8609)
  • Απευθύνεται και στα τζινν και στην ανθρωπότητα.
    Αναφερόμενο στις δηλώσεις ορισμένων από τα τζινν που ασπάστηκαν το Ισλάμ, το Κοράνιο αναφέρει, «Ω, λαέ μας! Ανταποκριθείτε (με υπακοή) σε αυτόν (τον Προφήτη Μωχάμμαντ) που σας καλεί στον Αλλάχ.» (Σούρα Αλ-Αχκάφ, 46:31). Απευθυνόμενο στον Μωχάμμαντ r, το Κοράνιο λέει επίσης: «Και δεν σ’ έχουμε στείλει [ω, Μωχάμμαντ] παρά για όλους τους ανθρώπους ως αγγελιαφόρο χαρούμενων ειδήσεων (του Παραδείσου) και προειδοποιητή (κατά της φωτιάς της Κόλασης).» (Σούρα Σάμπα’, 34:28) Αναφορικά με αυτό, ο Προφήτης είπε, «Ευνοήθηκα υπέρ των άλλων προφητών με έξι τρόπους: μου δόθηκε το δώρο της συνοπτικής αλλά πλήρους ομιλίας• υποστηρίχθηκα με φόβο (τον οποίο ρίχνει ο Αλλάχ στις καρδιές των εχθρών μου)• η λεία πολέμου έχει γίνει επιτρεπτή σε μένα• ολόκληρη η γη έχει γίνει μέρος εξαγνισμού και λατρείας για μένα• στάλθηκα σε όλη την ανθρωπότητα, και η γραμμή των Προφητών τελειώνει με μένα.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι:2815, Σαχίχ Μόσλεμ:523).



Οφέλη της Πίστης στους Αγγελιαφόρους του Αλλάχ


Η πίστη στους αγγελιαφόρους του Αλλάχ έχει έναν αριθμό οφελών, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

1

Συναίσθηση του Ελέους και της φροντίδας του Αλλάχ για τους δούλους Του, στέλνοντας αγγελιαφόρους σε αυτούς για να τους καθοδηγήσουν στον Ίσιο Δρόμο και να τους δείξουν πώς να λατρεύουν τον Αλλάχ. Επειδή ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Απευθυνόμενος στον Προφήτη Μωχάμμαντ r, ο Αλλάχ λέει, «Δεν σε στείλαμε (Ω, Μωχάμμαντ), παρά ως έλεος για όλα τα πλάσματα [του κόσμου].» (Σούρα Αλ-Ανμπιγιά’, 21:107)

2

Επίδειξη ευγνωμοσύνης στον Αλλάχ για την τεράστια αυτή ευλογία..

3

Επίδειξη αγάπης για τους αγγελιαφόρους του Αλλάχ, έχοντάς τους σε υψηλή εκτίμηση και εξυμνώντας τους επαρκώς για την παράδοση του μηνύματος του Αλλάχ στους δούλους Του και για την χορήγηση καλών συμβουλών.

4

Ακολουθία της καθοδήγησης που περιέχεται στο μήνυμα το οποίο έφεραν οι αγγελιαφόροι από τον Αλλάχ, δηλαδή, λατρεία του Αλλάχ μόνο χωρίς την απόδοση εταίρων σε Αυτόν στην λατρεία και τήρηση των επιταγών αυτού του μηνύματος. Αυτό θα επιφέρει ευτυχία για τους πιστούς, τόσο σε αυτήν τη ζωή, όσο και στη ζωή που θα έρθει. Το Κοράνιο λέει, «Όποιος ακολουθήσει την καθοδήγησή Μου ούτε θα παραστρατήσει (σ’ αυτόν τον κόσμο), ούτε θα υποφέρει (στη Μέλλουσα Ζωή). Μα όποιος στρέφεται μακριά από την εξύμνησή Μου, στ’ αλήθεια, γι’ αυτόν θα υπάρχει μια άθλια ζωή.» (Σούρα Τα-Χα, 20:123-124).


Το τζαμί Αλ-Άκσα, το οποίο βρίσκεται στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, βρίσκεται στις καρδιές των Μουσουλμάνων σε υψηλή θέση. Αποτελεί το δεύτερο τζαμί που χτίστηκε στη γη μετά το Ιερό Τζαμί στη Μέκκα. Πράγματι, ο Προφήτης Μωχάμμαντ ﷺ, καθώς και άλλοι προφήτες, προσευχήθηκαν μέσα σ’ αυτό.


Πίστη στην Έσχατη Ημέρα



Σημασία της Πίστης στην Έσχατη Ημέρα



Σταθερή πίστη πως ο Παντοδύναμος Αλλάχ θα επαναφέρει τους ανθρώπους στη ζωή από τους τάφους τους• Θα τους κρίνει, έπειτα, σύμφωνα με τις πράξεις τους. Όσοι αξίζουν να πάνε στον Παράδεισο θα σταλούν εκεί, ενώ όσοι αξίζουν να πάνε στο Πυρ της Κολάσεως θα σταλθούν σε αυτό.

Η πίστη στην Έσχατη Ημέρα αποτελεί ένα από τα άρθρα της πίστης, και η πίστη δεν θα είναι έγκυρη αν δεν πιστέψει κάποιος στην Έσχατη Ημέρα, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Μα η [αληθινή] ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον Αλλάχ και στην Εσχάτη Ημέρα.» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:177)



Γιατί Επισημαίνει το Κοράνιο την Πίστη στην Έσχατη Ημέρα;



Το Κοράνιο επισημαίνει την πίστη στην Έσχατη Ημέρα και στρέφει την προσοχή μας σε αυτήν σε πολλές περιστάσεις, χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τρόπους έκφρασης στα αραβικά, και συνδέοντας την πίστη στην Έσχατη Ημέρα με την πίστη στον Αλλάχ.

Ο λόγος γι’ αυτό είναι πως η πίστη στην Έσχατη Ημέρα αποτελεί λογική συνέπεια της πίστης στον Παντοδύναμο Αλλάχ και την απόλυτη Δικαιοσύνη Του. Για να εξηγήσουμε αυτό:

Ο Αλλάχ δεν εγκρίνει την αδικία δεν θα αφήσει τους παραβάτες ατιμώρητους, ούτε θα απογοητεύσει τους αδικημένος εμποδίζοντάς τους να αποζημιωθούν για την αδικία που έγινε σε βάρος τους, ούτε θα απογοητεύσει τους ενάρετους χωρίς να τους ανταμείψει για την αρετή τους. Πολλοί είναι αυτοί που πέρασαν τη ζωή τους καταπιέζοντας άλλους μένοντας ατιμώρητοι μέχρι που πέθαναν πολλοί είναι αυτοί που υπέφεραν μεγάλο βαθμό αδικίας και πέθαναν χωρίς να λάβουν καν αποζημίωση για το κακό που έγινε σε βάρος τους. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να υπάρχει μια άλλη ζωή, διαφορετική από την παρούσα ζωή, όπου οι ενάρετοι θα ανταμειφθούν και οι παραβάτες θα τιμωρηθούν, και όλοι θα λάβουν την αμοιβή ή την τιμωρία που τους αξίζει.

Το Ισλάμ μας διδάσκει να σωθούμε από το Πυρ της Κολάσεως δείχνοντας καλοσύνη στους άλλους, ακόμη κι αν δίνουμε μισό χουρμά ως ελεημοσύνη.



Τι Περιλαμβάνει η Πίστη στην Έσχατη Ημέρα;



Η πίστη στην Έσχατη Ημέρα περιλαμβάνει έναν αριθμό πραγμάτων, μερικά εκ των οποίων είναι τα εξής:

1

Πίστη στην Ανάσταση και Συγκέντρωση: Αυτό σημαίνει πως ο Παντοδύναμος Αλλάχ θα επαναφέρει τους ανθρώπους στη ζωή από τον τάφο, και κάθε ψυχή θα επιστρέψει στο αντίστοιχο σώμα της. Οι άνθρωποι θα σταθούν ενώπιον του Κυρίου όλων των κόσμων για την κρίση. Θα συγκεντρωθούν σε μια τεράστια επίπεδη πεδιάδα, γυμνοί και ανυπόδητοι, όπως ακριβώς τους δημιούργησε ο Αλλάχ.

Πράγματι, η πίστη στην ανάσταση των νεκρών επιβεβαιώνεται από κειμενικές αποδείξεις του Κορανίου και της Σούννα και έχει αποδειχθεί με τη λογική, καθώς και μέσω της εσωτερικής έμφυτης φύσης (φίτρα). Πιστεύουμε, συνεπώς, σθεναρά πως ο Αλλάχ θα αναστήσει τους νεκρούς από τον τάφο τους, οι ψυχές τους θα επιστρέψουν στα αντίστοιχα σώματά τους και όλοι οι άνθρωποι θα σταθούν ενώπιον του Κυρίου των κόσμων για την κρίση.

Το Κοράνιο λέει, «Έπειτα απ’ όλα αυτά στο τέλος θα πεθάνετε και έπειτα, κατά την Ημέρα της Αναστάσεως, θα αναστηθείτε.» (Σούρα Αλ-Μουμιμούν, 23!15-16)

Όλα τα Θεία Βιβλία έχουν επιβεβαιώσει αυτό το γεγονός. Αυτό αποτελεί την απόλυτη σοφία, η οποία απαιτεί να θέσει ο Αλλάχ μια τελική ημέρα κατά την οποία θα κρίνει τους ανθρώπους για τον αν υπάκουσαν ή απέρριψαν τις Εντολές Του, τις οποίες έστειλε σε αυτούς μέσω των αγγελιαφόρων Του, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Νομίζατε ότι σας δημιουργήσαμε μάταια, και ότι δε θα επιστρέψετε σε Μας;» (Σούρα Αλ-Μου’μινούν, 23:115)


Μερικές Κειμενικές Αποδείξεις από το Κοράνιο Αναφορικά με την Ανάσταση

  • Ο Αλλάχ ήταν Αυτός που δημιούργησε την ανθρωπότητα για πρώτη φορά, και είναι σε θέση να την επαναφέρει στη ζωή, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και Αυτός είναι που ξεκινά τη Δημιουργία. Έπειτα την επαναλαμβάνει, και αυτό είναι (ακόμα) ευκολότερο γι’ Αυτόν.» (Σούρα Αρ-Ρουμ, 30:27). Διαψεύδοντας τον ψευδή ισχυρισμό πως είναι αδύνατο τα κόκαλα να επανέλθουν στη ζωή όταν αποσυντεθούν, ο Παντοδύναμος Αλλάχ λέει, «Πες (ω, Μωχάμμαντ): ‘Θα τους δώσει ζωή Αυτός που τα δημιούργησε εξ’ αρχής!’» (Σούρα Για Σιν, 36:79)
  • Όταν ένα χωράφι γίνεται άγονο και νεκρό, και ύστερα ο Αλλάχ στέλνει πάνω του βροχή, τότε εκείνο κινείται και φουσκώνει και γεννά κάθε λογής όμορφο φυτό. Αυτός που μπορεί να το φέρει στη ζωή, είναι σίγουρα Ικανός να επαναφέρει τους νεκρούς πίσω στη ζωή, όπως λέει το Κοράνιο, «Και στείλαμε ευλογημένο νερό από τον ουρανό και κάναμε κήπους να μεγαλώσουν με αυτό και σιτηρά προς συγκομιδή, και ψηλά φοινικόδεντρα με πυκνούς καρπούς, ως παροχή για τους δούλους Μας με αυτό φέραμε μια νεκρή γη στη ζωή. Έτσι θα είναι η ανάσταση.» (Σούρα Καφ, 50:9-11)
  • Κάθε λογικός άνθρωπος παραδέχεται πως αν κάποιος μπορεί να κάνει κάτι δύσκολο, τότε λογικό είναι, να μπορεί να κάνει κάτι πιο εύκολο από αυτό. Συνεπώς, αν ο Παντοδύναμος Αλλάχ ήταν Ικανός να δημιουργήσει θαυμαστούς ουρανούς, την τεράστια γη και όλα τα δυνατά αστέρια, τότε μπορεί, όπως είναι λογικό, να επαναφέρει εύκολα κόκαλα που έχουν αποσυντεθεί πίσω στη ζωή, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Δεν έχει Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη τη δύναμη να δημιουργήσει [από σαπισμένα κόκαλα] ξανά το ίδιο [δηλ. να τα επαναφέρει ξανά στη ζωή]; Ναι, πράγματι! Αυτός είναι ο Αλ-Χαλάκ (Δημιουργός), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).» (Σούρα Για Σιν, 36:81)



2

Πίστη στην Κρίση και την Ζυγαριά των Πράξεων: Ο Παντοδύναμος Αλλάχ θα κρίνει τους ανθρώπους σύμφωνα με τις πράξεις που έκαναν στην εγκόσμια ζωή. Όσοι λατρεύουν τον Αλλάχ μόνο και υπακούνε σ’ Αυτόν και τον Αγγελιαφόρο Του Μωχάμμαντ r, θα λάβουν έναν εύκολο λογαριασμό. Όσο για εκείνους που διαπράττουν την ασυγχώρητη αμαρτία του σιρκ και δείχνουν ανυπακοή σ’ Αυτόν, θα λάβουν σκληρό λογαριασμό.

Οι πράξεις των ανθρώπων θα ζυγιστούν σε μια τεράστια ζυγαριά. Οι καλές πράξεις θα τοποθετηθούν στον ένα δίσκο της, ενώ οι κακές πράξεις θα τοποθετηθούν στον δίσκο στην άλλη άκρη της Ζυγαριάς. Αυτοί, οι καλές πράξεις των οποίων ξεπερνούν σε βάρος τις κακές τους πράξεις, θα εισαχθούν στον Παράδεισο, ενώ εκείνοι, των οποίων οι κακές πράξεις ξεπερνούν σε βάρος τις καλές πράξεις, θα σταλθούν στο Πυρ της Κολάσεως, και ο Αλλάχ δεν αδικεί κανέναν.

Ο Αλλάχ λέει, «Και θα θέσουμε/ή/τοποθετήσουμε ζυγούς δικαιοσύνης την Ημέρα της Ανάστασης, και τότε κανείς δε θα αντιμετωπιστεί άδικα και καμιά ψυχή δεν θα αδικηθεί στο ελάχιστο. Και αν ακόμα (στα έργα της ψυχής) υπάρχει το βάρος ενός σιναπόσπορου, θα το φέρουμε (για να λογαριαστεί). Και επαρκεί ότι είμαστε Εμείς οι Δικαστές για να κάνουμε Λογαριασμό.» (Σούρα Αλ-Ανμπιγιά’, 21:47)

3

Παράδεισος και Κόλαση: Ο Παράδεισος είναι η κατοικία της αιώνιας ευδαιμονίας την οποία ο Αλλάχ έχει ετοιμάσει για τους ενάρετους ανθρώπους που έχουν υπακούσει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του r. Σε αυτόν θα βρουν ό,τι επιθυμεί η καρδιά τους και τα μάτια τους βρίσκουν εκεί ευχαρίστηση.

Ξυπνώντας την επιθυμία των δούλων Του να συναγωνιστούν ο ένας με τον άλλο στην υπακοή Αυτού, έτσι ώστε να εισαχθούν στον Παράδεισο, ο Παντοδύναμος Αλλάχ λέει, «Και σπεύστε στο δρόμο της συγχώρεσης από τον Κύριό σας, και για τον Παράδεισο (που είναι) τόσο πλατύς όσο οι ουρανοί και η γη, και έχει ετοιμαστεί για τους ευσεβείς.» (Σούρα Ααλ-‘Ιμράν, 3:133)

Όσο για το Πυρ της Κολάσεως, αποτελεί την κατοικία της αιώνιας τιμωρίας την οποία έχει ετοιμάσει ο Αλλάχ για τους άπιστους, οι οποίοι έχουν απορρίψει τον Αλλάχ και έχουν δείξει ανυπακοή στους αγγελιαφόρους Του. Σε αυτό θα βρουν όλα τα ήδη τρομερών τιμωριών και βασανιστηρίων που δεν μπορούν να φανταστούν.

Προειδοποιώντας τους δούλους Του κατά του Πυρός της Κολάσεως, ο Παντοδύναμος Αλλάχ λέει, «τότε να φοβάστε το Πυρ (την Κόλαση) του οποίου το καύσιμο είναι άνθρωποι και πέτρες, προετοιμασμένο για τους απίστους.» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:24)

Σου ζητάμε, Ω, Αλλάχ, να μας εισάγεις στον Παράδεισο και να μας καθοδηγήσεις στο να πούμε λόγια και να κάνουμε πράξεις που θα μας φέρουν πιο κοντά σε αυτόν, και ζητάμε καταφύγιο σε Σένα από το Πυρ της Κολάσεως και από λόγια και πράξεις που θα μας φέρουν πιο κοντά σε αυτό.

4

Τιμωρία και Ευδαιμονία στον Τάφο: Πιστεύουμε ως ο θάνατος είναι γεγονός, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Πες (Ω, Μωχάμμαντ): Ο Άγγελος του Θανάτου, ο οποίος σας έχει αναλάβει, θα αφαιρέσει τη ζωή σας κι έπειτα θα επιστρέψετε στον Κύριό σας.» (Σούρα Ασ-Σάτζντα, 32:11)

Στην πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το θάνατο• πιστεύουμε πως αν κάποιος πεθάνει ή σκοτωθεί με οποιονδήποτε τρόπο, είναι επειδή έχει έρθει η καθορισμένη για αυτόν ώρα, την οποία δεν μπορεί ούτε να καθυστερήσει, ούτε να επισπεύσει, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και για κάθε έθνος ορίστηκε μια καθορισμένη ώρα. Έτσι, όταν έλθει η καθορισμένη ώρα τους, δε μπορούν να την καθυστερήσουν ούτε μια ώρα (ή δευτερόλεπτο), ούτε να την επισπεύσουν.» (Σούρα Αλ-Αράφ, 7:34)

• Πιστεύουμε, επίσης, πως όποιος πεθαίνει έχει ουσιαστικά περάσει στη μέλλουσα ζωή.

• Υπάρχουν πολλές αυθεντικές παραδόσεις του Προφήτη Μωχάμμαντ r στις οποίες αναφέρει την τιμωρία του τάφου για τους απίστους και τους μοχθηρούς ανθρώπους και την μακαριότητα για τους πιστούς και τους ενάρετους. Πιστεύουμε σε όλα αυτά αλλά απέχουμε από το να προσπαθούμε να ανακαλύψουμε πως μπορεί να έγιναν, καθώς ο ανθρώπινος νους δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τον τρόπο ή την πραγματοποίηση τους, καθώς αποτελούν μέρος του αόρατου κόσμου, όπως το Πυρ της Κολάσεως ή ο Παράδεισος, και όχι του υλικού, ορατού κόσμου. Ο ανθρώπινος νους μπορεί να διεξάγει μόνο αναλογική σκέψη και επαγωγικούς συλλογισμούς και να βγάλει συμπεράσματα για θέματα που έχουν την ίδια σχέση και οι νόμοι των οποίων είναι γνωστοί στον ορατό κόσμο.

• Η ζωή στον τάφο αποτελεί μέρος του αόρατου κόσμου η οποία δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή με τις αισθήσεις. Αν αυτό ήταν δυνατόν, η πίστη στον αόρατο κόσμο δεν θα είχε κανένα όφελος, δεν θα υπήρχε καμία σοφία πίσω από την τήρηση θρησκευτικών καθηκόντων, και οι άνθρωποι δεν θα θεωρούσαν απαραίτητη την ταφή των νεκρών. Όπως είπε ο Προφήτης r, «Αν δεν θάβατε ο ένας τον άλλο, θα προσευχόμουν στον Αλλάχ να σας κάνει να ακούσετε την τιμωρία του τάφου, την οποία εγώ μπορώ να ακούσω.» (Σαχίχ Μόσλεμ:2867, Σούναν Αν-Νασά’ι: 2058). Είναι επειδή τα ζώα εξαιρούνται από θρησκευτικά καθήκοντα το ότι μπορούν να ακούσουν τις φωνές των τιμωρημένων στους τάφους τους.



Οφέλη της Πίστης στην Έσχατη Ημέρα

1

Η πίστη στην Έσχατη Ημέρα παροτρύνει τους ανθρώπους να διεξάγουν μια ενάρετη ζωή, να κάνουν καλές πράξεις, να φοβούνται τον Αλλάχ και να απέχουν από τον εγωισμό και την υπεροψία.

Για το λόγο αυτό, το Κοράνιο συχνά συνδέει την πίστη στην Έσχατη Ημέρα με τις ενάρετες πράξεις. Τα εδάφια που ακολουθούν αποτελούν παραδείγματα αυτού: «Τα Τζαμιά του Αλλάχ πρέπει να συντηρούνται μόνο από όσους πιστεύουν στον Αλλάχ και την Έσχατη Ημέρα.» (Σούρα Ατ-Τάωμπα, 9:18)

«Αυτοί που πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή πιστεύουν σ’ αυτό (το Κοράνιο, ότι είναι ο Λόγος του Αλλάχ), και τηρούν τις προσευχές τους τακτικά.» (Σούρα Αλ-Αν‘άμ, 6:92)

2

Υπενθυμίζει σε αυτούς που είναι εντελώς απορροφημένοι στην εγκόσμια ζωή και τις μεταβατικές απολαύσεις της, τη σημασία του να συναγωνίζονται ο ένας με τον άλλο για την υπακοή στον Αλλάχ, προτρέποντάς τους να κάνουν τόσες καλές πράξεις όσο διαρκεί η ζωή τους και δείχνοντάς τους πως η εγκόσμια ζωή είναι εφήμερη και πως η μέλλουσα αποτελεί την αιώνια κατοικία. Αφού επαινεί τους αγγελιαφόρους Του στο Κοράνιο, και αφού αναφέρει τις ενάρετες πράξεις τους, ο Αλλάχ αναφέρει το λόγο που τους παρότρυνε να κάνουν τόσες ενάρετες πράξεις: «Στ’ αλήθεια, τους Επιλέξαμε (προτιμήσαμε και τιμήσαμε) δίνοντάς τους την αρετή της μνημόνευσης της Κατοικίας (της Μέλουσας Ζωής).» (Σούρα Σαντ, 38:46)

Αυτό σημαίνει πως η διαρκής μνημόνευση της μέλλουσας ζωής ήταν ο λόγος πίσω από την τέλεση τέτοιων πράξεων.

Όταν ορισμένοι από τους Μουσουλμάνους έγιναν τόσο νωθροί ώστε να υπακούσουν τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του r σε μια περίσταση, ο Αλλάχ αποκάλυψε το εξής εδάφιο: «Είστε περισσότερο ικανοποιημένοι με αυτή τη ζωή (προτιμώντας την) παρά με τη Μέλλουσα; Μα στην αλήθεια, η απόλαυση αυτού του κόσμου είναι πολύ λίγη σε σύγκριση με της Μέλλουσας.» (Σούρα Ατ-Τάωμπα, 9:38)

Η πίστη στη Μέλλουσα Ζωή κάνει κάποιον να κατανοήσει πως όλες οι επίγειες απολαύσεις δεν μπορούν να συγκριθούν με την αιώνια ευδαιμονία του Παραδείσου, ούτε αξίζουν μία μόνο βουτιά στο Πυρ της Κολάσεως• αντίστροφα, κάνει κάποιον να κατανοήσει πως όλες οι εγκόσμιες ταλαιπωρίες και δυσχέρειες για χάρη του Αλλάχ, δεν είναι δυνατόν να συγκριθούν με την τιμωρία, στο Πυρ της Κολάσεως, ούτε να συγκριθούν με έστω μία βουτιά στον Παράδεισο.

3

Κάνει κάποιον ικανοποιημένο με το μερίδιό του στη ζωή. Δε νιώθει λυπημένος ή αποκαρδιωμένος όταν χάνει μια εγκόσμια ευκαιρία. Αντίθετα, κάνει αυτό που μπορεί να κάνει, γνωρίζοντας σίγουρα πως ο Αλλάχ δεν αφήσει να χαθεί η αμοιβή κανενός που κάνει κάποια καλή πράξη. Αν κάτι αφαιρέθηκε από αυτόν άδικα ή με απάτη, ακόμη κι αν αυτό είναι μικρότερο και από ένα άτομο, σίγουρα θα το πάρει πίσω κατά την Ημέρα της Κρίσης όταν θα το χρειάζεται περισσότερο. Πώς μπορεί, λοιπόν, να νιώθει κανείς θλιμμένος όταν γνωρίζει σίγουρα πως θα πάρει όσα δικαιούται σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή κατά την Ημέρα της Κρίσης; Πώς είναι δυνατόν να θρηνήσει ή να ανησυχήσει όταν γνωρίζει πως ο Καλύτερος Κριτής είναι Αυτός που θα κρίνει μεταξύ αυτού και των εχθρών του;



Πίστη στο Θείο Πεπρωμένο



Τι Σημαίνει η Πίστη στο Θείο Πεπρωμένο ;



Αυτό σημαίνει σταθερή πίστη πως όλα, καλά και κακά, συμβαίνουν με τη βούληση του Αλλάχ, ο Οποίος κάνει ό,τι επιθυμεί. Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί χωρίς τη θέλησή Του, και ούτε κάτι που να ισούται με το βάρος ενός ατόμου στους ουρανούς ή τη γη δεν ξεφεύγει από τη γνώση Του. Ωστόσο, διατάζει τους δούλους Του να κάνουν ορισμένες πράξεις και τους απαγορεύει ορισμένες άλλες, δίνοντάς τους ελεύθερη βούληση να κάνουν ό,τι τους ευχαριστεί χωρίς να αναγκαστούν να κάνουν κάτι ενάντια στη θέλησή τους. Δημιούργησε αυτούς, καθώς και την ικανότητά τους να κάνουν πράγματα. Καθοδηγεί όποιον θέλει με το έλεος Του, και παραπλανεί όποιον θέλει με την απόλυτη Σοφία Του. Δεν θα ερωτηθεί σχετικά με το τι κάνει, αλλά οι άνθρωποι θα ερωτηθούν σχετικά με το τι κάνουν.


Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο αποτελεί έναν από τους πυλώνες της πίστης. Όταν ο Προφήτης r ερωτήθηκε σχετικά με την πίστη, είπε, «Είναι η πίστη στον Αλλάχ, τους Αγγέλους Του, τα Βιβλία Του, τους Αγγελιαφόρους Του, την Έσχατη Ημέρα και η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο, τις καλές και τις κακές συνέπειες αυτού.» (Σαχίχ Μόσλεμ:8)



Τι Περιλαμβάνει η Πίστη στο Θείο Πεπρωμένο ;


Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο περιλαμβάνει τα εξής:

  • Την πίστη πως ο Αλλάχ γνωρίζει τα πάντα και πως γνώριζε ήδη τα πάντα για τη δημιουργία Του πριν καν τη φέρει στη ζωή. Η εκ των προτέρων γνώση Του περιλαμβάνει τις παροχές τους, τον καθορισμένο χρόνο ζωής τους, τα λόγια και τις πράξεις τους, όλα όσα κάνουν, όλα όσα κρύβουν ή αποκαλύπτουν, όσους θα εισαχθούν στον Παράδεισο, καθώς και εκείνους που θα σταλούν στο Πυρ της Κολάσεως. Το Κοράνιο λέει, «Αυτός είναι ο Αλλάχ, και εκτός απ’ Αυτόν δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται. Είναι ο Παντογνώστης των ορατών και των αοράτων.» (Σούρα Αλ-Χασρ, 59:22)
  • Την πίστη πως κατέγραψε όλα όσα θα υπάρξουν σύμφωνα με την προηγούμενη γνώση Του στον Διατηρημένο Πίνακα (Το Βιβλίο των Διαταγμάτων), όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Καμιά συμφορά δεν πέφτει στη γη ή σε σας, παρά προδιαγεγραμμένη σε ένα Βιβλίο (στο Βιβλίο των Διαταγμάτων) πριν την κάνουμε να υπάρξει.» (Σούρα Αλ-Χαντίντ, 57:22). Ο Προφήτης r είπε, επίσης, αναφορικά με αυτό, «Ο Αλλάχ κατέγραψε το μέτρο όλων των θεμάτων σχετικά με τη δημιουργία πενήντα χιλιάδες χρόνια πριν δημιουργήσει τους ουρανούς και τη γη.» (Σαχίχ Μόσλεμ:2653)
  • Την πίστη πως η βούληση του Αλλάχ είναι απόλυτη και δεν μπορεί να ματαιωθεί ή να αμφισβητηθεί από καμία απολύτως δύναμη. Πράγματι, όλα λαμβάνουν χώρα σύμφωνα με τη βούλησή Του. Ό,τι επιθυμεί συμβαίνει σίγουρα και ό,τι δεν επιθυμεί δεν μπορεί να συμβεί. Το Κοράνιο λέει, «Και δε μπορείτε να το θελήσετε (δηλ. την καθοδήγηση), παρά μόνο αν το θέλει ο Αλλάχ, ο Κύριος των Κόσμων. (ανθρωπότητα, τζινν και ό,τι άλλο υπάρχει).» (Σούρα Ατ-Τακουίρ, 81:29)
  • Την πίστη πως ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων, πως όλα όσα υπάρχουν δημιουργήθηκαν από Αυτόν και πως Αυτός έχει δύναμη υπέρ όλων των πραγμάτων, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «και [ο Αλλάχ] δημιούργησε κάθε πράγμα και το μέτρησε ακριβώς με τις κατάλληλες (αρμονικές) αναλογίες (χωρίς ατέλειες).» (Σούρα Αλ-Φουρκάν, 25:2)



Ο Άνθρωπος Έχει Ελεύθερη Βούληση, Ελεύθερη Επιλογή και την Ικανότητα να Κάνει Ό,τι Επιθυμεί



Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο δεν υπονοεί με κανέναν τρόπο πως ο άνθρωπος δεν έχει ελεύθερη βούληση ή πως δεν μπορεί να διαλέξει τις δικές του πράξεις. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί από Ισλαμικές κειμενικές αποδείξεις καθώς και από ξεκάθαρες αποδείξεις στον αληθινό κόσμο.

Το Κοράνιο λέει, «Εκείνη είναι η Αληθινή Ημέρα (δηλ. που σίγουρα θα έρθει). Έτσι, όποιος θέλει ας βρει καταφύγιο στον Κύριό του (μέσω της επιστροφής στον Αλλάχ με υπακοή και μεταμέλεια).» (Σούρα Αν-Νάμπα’, 78:39)

Αναφορικά με τη δύναμη και τη βούληση του ανθρώπου να κάνει ό,τι επιλέγει, το Κοράνιο αναφέρει, «Σε καμία ψυχή ο Αλλάχ δεν εναποθέτει βάρος μεγαλύτερο από αυτό που αντέχει. (Κάθε ψυχή) Θα λάβει αμοιβή γι’ ότι καλό έκανε, και θα λάβει τιμωρία γι’ ότι κακό διέπραξε.» (Σούρα Αλ-Μπάκαρα, 2:286)

Βασισμένος σε ξεκάθαρες αποδείξεις του αληθινού κόσμου, κάθε άνθρωπος γνωρίζει πως έχει την ελεύθερη βούληση και ικανότητα να κάνει ό,τι επιθυμεί. Επίσης ξέρει τη διαφορά μεταξύ του ότι μπορεί να κάνει μερικά πράγματα πρόθυμα, όπως το να περπατά κλπ, και του ότι δεν μπορεί να κάνει πρόθυμα μερικά άλλα πράγματα, όπως το ρίγος ή μια ξαφνική πτώση κλπ. Απομένει να πούμε πως η βούληση του ανθρώπου και η ικανότητά μπορούν να λάβουν χώρα μόνο με τη Βούληση του Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Για οποιονδήποτε από σας θελήσει να καθοδηγηθεί στον ίσιο δρόμο. Και δε μπορείτε να το θελήσετε (δηλ. την καθοδήγηση), παρά μόνο αν το θέλει ο Αλλάχ, ο Κύριος των Κόσμων (ανθρωπότητα, τζινν και ό,τι άλλο υπάρχει).» (Σούρα Ατ-Τακουίρ, 81:27-29)

“We have shown him the way, whether he be grateful or ungrateful.” (Soorat Al-Insaan, 76:3) .



Χρήση του Θείου Πεπρωμένου ως Δικαιολογία για τη Διάπραξη Αμαρτιών



Οι υποχρεώσεις της τήρησης των θρησκευτικών καθηκόντων, εκπληρώνοντας τις Θείες εντολές και αποφεύγοντας τις Θείες απαγορεύσεις εξαρτώνται από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και την ικανότητά του να κάνει ό,τι επιλέξει. Αντίστοιχα, οι ενάρετοι θα ανταμειφθούν που επέλεξαν το δρόμο της ηθικής, και οι κακοί θα τιμωρηθούν που επέλεξαν το δρόμο της φαυλότητας.

Ο Παντοδύναμος Αλλάχ δεν επιβάλει σε εμάς κάποιο καθήκον που να είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, και δεν θέλει κανείς μας να παραμελεί τα θρησκευτικά του καθήκοντα χρησιμοποιώντας το Θείο Πεπρωμένο ως δικαιολογία.

Εξάλλου, ο Αλλάχ μας έχει προικίσει με ελεύθερη βούληση καθώς και με την ικανότητα να επιλέγουμε τις δικές μας πράξεις και μας έχει ξεκάθαρα δείξει το δρόμο της ηθικής και της κακίας. Συνεπώς, αν παρακούσουμε τον Αλλάχ, αυτή η ανυπακοή έρχεται μόνο με δική μας επιλογή, και συνεπώς, θα πρέπει να αντέξουμε τις συνέπειες αυτής της επιλογής.

If a person assaulted you, harmed you and robbed you of your money, claiming that he had done this because it had been decreed by Allah, you would certainly consider his excuse completely absurd and unacceptable, and you would definitely punish him and claim your money because he had actually done this entirely of his own volition.


Χρήση του Θείου Πεπρωμένου ως Δικαιολογία για τη Διάπραξη Αμαρτιών


Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο έχει πολλά οφέλη στις ζωές των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

1

Αποτελεί ένα από τα καλύτερα κίνητρα ώστε να ενεργούμε με τρόπο που ευχαριστεί τον Παντοδύναμο Αλλάχ σε αυτή τη ζωή. Οι πιστοί διατάζονται να κάνουν ό,τι μπορούν όσο καλύτερα μπορούν, στηριζόμενοι στον Αλλάχ. Πιστεύουν πως ό,τι κάνουν δεν μπορεί να επιφέρει αποτελέσματα χωρίς τη βούληση του Αλλάχ, καθώς ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των αιτιών και των αποτελεσμάτων. Ο Προφήτης r είπε, «Να επιδιώκετε να κάνετε αυτό που θα σας ωφελήσει (στη Μέλλουσα Ζωή), να ζητάτε βοήθεια από τον Αλλάχ και να μην απογοητεύεστε. Αν κάτι δυσάρεστο σας συμβεί, μην πείτε ‘Αν είχα κάνει αυτό και αυτό, αυτό και αυτό θα είχε γίνει αντίθετα.’ Αντίθετα, να λέτε, ‘Κάνταρα Αλλάχου ουά μα σά’α φά‘λα (Αυτό είναι το διάταγμα του Αλλάχ, και Αυτός κάνει ό,τι επιθυμεί)’, καθώς με τη λέξη ‘ΑΝ’ (δηλ. Αν είχα κάνει αυτό και αυτό) ξεκινάει το έργο του Σατανά.» (Σαχίχ Μόσλεμ:2664).

2

Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο παροτρύνει τον άνθρωπο να αντιληφθεί τη δική του αξία, κι έτσι προσπαθεί να αποφεύγει την έπαρση και την αλαζονεία, καθώς γνωρίζει πως δεν γνωρίζει τι έχει οριστεί για εκείνον ούτε τι θα γίνει στο μέλλον. Αυτό τον κάνει να παραδεχθεί την αδυναμία του και την ανάγκη του για τον Αλλάχ και συνεπώς τον παροτρύνει να στρέφεται συνεχώς σε Εκείνον. Γενικά, ο άνθρωπος γίνεται αλαζόνας όταν κάτι καλό του συμβαίνει και γίνεται λυπημένος και αποθαρρυμένος όταν του τυχαίνει κάτι κακό. Μόνο η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο θα προστατεύσει τον άνθρωπο από τέτοια υπεροψία σε περιόδους ευκολίας και αποθάρρυνσης σε περιόδους δυσχέρειας, καθώς γνωρίζει πως τα πράγματα γίνονται σύμφωνα με το διάταγμα του Αλλάχ και την εκ των προτέρων γνώση Του.

3

Η πίστη στο Θείο Πεπρωμένο εξαλείφει τη ζηλοφθονία. Ένας αληθινός πιστός δεν φθονεί τους ανθρώπους για όσα τους έχει χαρίσει ο Αλλάχ, καθώς γνωρίζει πως ο Αλλάχ είναι Αυτός που όρισε εξ’ αρχής γι’ αυτούς όσα τους έχει παρέχει, και πως το να ζηλεύει τους άλλους ισοδυναμεί με το να αντιτίθεται στο διάταγμα του Αλλάχ.

4

Γεμίζει την καρδιά του πιστού με θάρρος και ενδυναμώνει την αποφασιστικότητά του ενόψει δυσχερειών, καθώς γνωρίζει πως η εγκόσμια πρόβλεψη για εκείνον και η καθορισμένη διορία να αποχωρήσει από αυτόν τον κόσμο, έχει ήδη οριστεί από τον Αλλάχ και τίποτα δεν θα συμβεί σε εκείνον, εκτός αν το ορίσει ο Αλλάχ γι’ αυτόν.

5

Ενσταλάζει μέσα του τις πολυάριθμες πραγματικότητες της πίστης. Συνεπώς, ζητά συνεχώς την βοήθεια του Αλλάχ, εναποθέτει την εμπιστοσύνη του στον Αλλάχ αφού κάνει ό,τι απαιτείται από αυτόν και δείχνει πάντα την ανάγκη του για τον Αλλάχ από τον Οποίο αντλεί υποστήριξη ώστε να μείνει στον Ίσιο Δρόμο.

6

Του παρέχει επιβεβαίωση και γεμίζει την καρδιά του με ειρήνη και ικανοποίηση, καθώς γνωρίζει πως όσα τον προσπέρασαν δεν επρόκειτο να του τύχουν και πως όσα του έτυχαν δεν επρόκειτο να τον προσπεράσουν.